Andvari

Árgangur

Andvari - 01.01.1979, Blaðsíða 112

Andvari - 01.01.1979, Blaðsíða 112
110 FINNBOGI GUÐMUNDSSON er þreytt þrisvar. í fyrsta sinn hefur Hugi aðeins vinninginn, í annað sinn ,,var langt kólfskot til Þjálfa", og síðasta skiptið var Þjálfi ekki kaminn á mitt skeið, þegar Hugi var kominn til skeiðsenda. Hið frumlegasta í sögunni er, að Þjálfi er látinn þreyta „rásina við þann, er Hugi hét, þat var hugr minn, ok var Þjálfa eigi vænt at þreyta skjótfæri við hann," eins og Utgarða-Loki kemst að orði, er hann lýsir fyrir Þór að skilnaði þeim sjónhverfingum, er hann hafði gert honum. I Morkinskinnu og Heimskringlu er sá munurinn, að þar þreytir maður skeiðið við hest. Aðdragandi í Morkinskinnu er annar en í Heimskringlu, og eins fylgist Sigurður konungur har með veðmálinu frá upphafi og var við- staddur kapphlaupið, en fréttir ekki af því eftir á, svo sem í Heimskringlu. I Morkinskinnu vinnur Haraldur þegar í fyrstu lotu, en lætur tilleiðast að renna öðru sinni, þegar hann finnur metnað konungssonar. Er það þá sem Magnús brigzlar Haraldi um að hafa haldið í gagntakið, og bjuggust þeir því til hins þriðja skeiðsins. I Heimskringlu fylgir Haraldur jafnan bæginum (þ. e. bógi hestsins) á fyrsta skeiðinu, og gefur Magnús þá í skyn, að hann hafi haldið í gagntakið og hesturinn þannig dregið hann. I annarri lotu brigzlar hann honum um að hafa tekið of snemma til (þ. e. þjó'fstartað, eins og það heitir nú á vondu máli íþrótta- manna), og reyna þeir því með sér enn einu sinni. I báðum frásögnunum brá Magnús í þetta skipti fyrr við, en þegar á skeiðsenda kemur, var Haraldur svö langt á undan, að hann lagðist niður og spratt svo upp og heilsaði frænda sínum, er hann kom. Sú mynd er vissulega skemmtilegur endir á þessari sérstæðu sögu. Allir, sem lesa Egils sögu, finna fljótt, að höfundur hennar kann vel að gera að gamni sínu, en þeir átta sig ekki á því fyrr en eftir margan lestur, hve fjölþætt gaman hans er og sumir drættir þess fínir. Egils saga er smíðuð úr ýmsum efnivið, og er þar áþreifanlegastur kveðskap- ur aðalsöguhetjunnar. Hefur höfundur greinilega oftsinnis sótt gaman í hann, og liggur því beinast við að rekja þann þátt 'fyrst að nokkru, en benda síðan á hliðstæður, eftir því sem efni standa til. Flestir hallast nú að því, að Egill Skalla-Grímsson hafi síðar á ævi ort vísur þær, sem honum eru eignaðar þrevetrum í 31. kapítula sögunnar: Kom- inn emk enn til arna - og - Síþögla gaf söglum. Vísur þessar sverja sig í ætt við annan kveðskap Egils, eiga samleið með erindi sem 50. v. sögunnar: Börðumk einn við átta -, þar sem skáldið rifjar upp löngu liðinn atburð og ýkir þá allfrækilega. Eg birti nú umræddan kafla 31. kapítula, en ræði síðan einstök atriði. Þat vár fór Yngvarr til Borgar, ok var þat at ©rendum, at hann bauð Skalla- Grími til boðs út þangat til sín ok nefndi til þeirar ferðar Beru dóttur sína ok Þórólf son hennar ok þá menn aðra, er þau Skalla-Grímr vildu, at færi. Skalla-Grímr
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144
Blaðsíða 145
Blaðsíða 146
Blaðsíða 147
Blaðsíða 148

x

Andvari

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Andvari
https://timarit.is/publication/346

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.