Andvari

Árgangur

Andvari - 01.01.1979, Blaðsíða 141

Andvari - 01.01.1979, Blaðsíða 141
ANDVARI GAMANSEMI SNORRA STURLUSONAR 139 Jarl svarar: „Þat vil ek þiggja ok því þakksamligar, er ek kom fyrr í brott heðan." Síðan lét konungr flytja ferð jarls upp á land. Tóku Hallandsfarar vel við honum. Haraldr konungr helt þá liði sínu norðr í Noreg, fór fyrst inn til Oslóar, gaf þá heimleyfi öllu liði sínu, því er fara vildi. Einn er sá gamanþáttur í verkurn Snorra, er enn hefur ekki verið vikið að og endurtekur sig í verkum hans með ýmsum tilbrigðum, en það eru frásagnir Snorra af kristniboði konunganna og viðbrögðum heiðinna manna við hinum nýja sið. Yrði það löng saga, el' rakin væri hér, og verður því látið nægja að sýna örfá dæmi. I Hákonar sögu góða segir svo, í 13. kap.: Hákon konungr var vel kristinn, er hann kom í Noreg, en fyrir því at þar var land allt heiðit ok blótskapr mikill ok stórmenni mart, en hann þóttist liðs þurfa mjök ok alþýðuvinsæld, þá tók hann þat ráð at fara leyniliga með kristn- inni, helt sunnudaga ok frjádaga föstu. Hann setti þat í lögum at hefja jólahald þann tíma sem kristnir menn, ok skyldi þá hverr maðr eiga mælis öl, en gjalda fé ella, ok halda heilagt, meðan öl ynnist. En áðr var jólahald hafit hökunótt, þat var miðsvetrarnótt, ok haldin þriggja nátta jól. Hann ætlaði svá, er hann festist í landinu ok hann hefði frjálsliga undir sik lagt allt land, at hafa þá fram kristni- boð. Hann gerði svá fyrst, at hann lokkaði þá menn, er honum váru kærstir, til kristni. Kom svá með vinsæld hans, at margir létu skírast, en sumir létu af blótum. Hann sat löngum í Þrándheimi, því at þar var mestr styrkr landsins. En er Hákon konungr þóttist fengit hafa styrk af nökkurum ríkismönnum at halda upp kristn- inni, þá sendi hann til Englands eftir byskupi ok öðrum kennimönnum, ok er þeir kómu í Noreg, þá gerði Hákon konungr þat bert, at hann vildi bjóða kristni um allt land. En Mærir ok Raumdælir skutu þannug sínu máli, sem Þrændir váru. Hákon konungr lét þá vígja kirkjur nökkurar ok setti þar presta til. En er hann kom í Þrándheim, þá stefndi hann þing við bændr ok bauð þeim kristni. Þeir svara svá, at þeir vilja þessu máli skjóta til Frostaþings ok vilja þá, at þeir komi ór öllum fylkjum, þeim sem eru í Þrændalögum, segja, at þá munu þeir svara þessu vandmæli. Snorri lýsir að svo búnu í heilum kapítula blótsiðum Sigurðar Hlaðajarls Hákonarsonar, en síðan víkur sögunni, í 15. kap., til Frostaþings: Hákon konungr kom til Frostaþings, ok var þar komit allfjölmennt af bóndum. En er þing var sett, þá talaði Hákon konungr, hóf þar fyrst, at þat væri boð hans ok bæn við bændr ok búþegna, ríka ok óríka, ok þar með við alla alþýðu, unga menn ok gamla, sælan ok ósælan, konur sem karla, at allir menn skyldu kristnast láta ok trúa á einn guð, Krist Máríuson, en hafna blótum öllum ok heiðnum goðum, halda heilagt inn sjauunda dag hvern við vinnum öllum, fasta ok inn sjauunda hvern dag. En þegar er konungr hafði þetta upp borit fyrir alþýðu, þá var þegar kurr mikill. Kurruðu bændr um þat, er konungr vildi vinnur taka af þeim, ok svá, at við þat mátti landit eigi byggva, en verkalýðr ok þrælar kölluðu þat, at þeir
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144
Blaðsíða 145
Blaðsíða 146
Blaðsíða 147
Blaðsíða 148

x

Andvari

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Andvari
https://timarit.is/publication/346

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.