Andvari

Árgangur

Andvari - 01.01.1979, Blaðsíða 132

Andvari - 01.01.1979, Blaðsíða 132
130 FINNBOGI GUDMUNDSSON hund, er Saurr hét, en þeir kuru hundinn, því at þeir þóttust þá mundu heldr sjálfráða. Þeir létu síða í hundinn þriggja manna vit, ok gó hann til tveggja orða, en mælti it þriðja. Helsi var honum gört ok viðjar af silfri ok gulli. En þegar er saurugt var, báru hirðmenn hann á herðum sér. Hásæti var honum búit, ok hann sat á haugi sem konungar ok bjó í Eyjunni iðri ok hafði atsetu þar, sem heitir Saurshaugr. Þat er sagt, at honum varð at bana, at vargar lögðust á hjörð hans, en hirðmenn eggjuðu hann at verja fé sitt; hann gekk af hauginum ok fór þangat til, sem vargarnir váru, en þeir rifu hann þegar í sundr. Mörg undr önnur gerði Eysteinn konungr við Þrændi. Þetta er grimmileg dæmisaga og sýnir, hve hrikalegum myndum Snorri getur brugðið upp, þegar sá gállinn er á honum. Önnur dæmisaga, þar sem hins vegar er einungis kímt góðlátlega, er um mátt tízkunnar, í 7. kap. Haralds sögu gráfeldar: Haraldr konungr sat oftast á Hörðalandi ok Rogalandi ok svá þeir fleiri bræðr. Þeir sátu oftliga í Harðangri. Þat var á einu sumri, at hafskip kom af íslandi, er áttu íslenzkir menn. Þat var hlaðit af vararfeldum, ok heldu þeir skipinu til Harðangrs, því at þeir spurðu, at þar var fjölmenni mest fyrir. En er menn kómu til kaupa við þá, þá vildi engi kaupa vararfeldina. Þá ferr stýrimaðr á fund Haralds konungs, því at honum var hann áðr málkunnigr, ok segir honum til þessa vendræða. Konungr segir. at hann mun koma til þeira, ok hann gerir svá. Haraldr konungr var maðr lítillátr ok gleðimaðr mikill. Hann var þar kominn með skútu alskipaða. Hann leit á varning þeira ok mælti við stýrimann: „Viltu gefa mér einn gráfeldinn?" „Gjarna," segir stýrimaðr, „þótt fleiri sé." Þá tók konungr einn feldinn ok skikkði. Síðan gekk hann ofan í skútuna. En áðr þeir rori í brot, hafði hverr hans manna feld keyptan. Fám dögum síðar kom þar svá mart manna, þeira er hverr vildi feld kaupa, at eigi fengu hálfir, þeir er hafa vildu. Síðan var hann kallaðr Haraldr gráfeldr. Neyðarleg er frásögnin áf Sigríði stórráðu í 43. kap. Ólafs sögu Tryggva- sonar, hversu hún lék ikonungana Harald grenska og Vissavald, er fóru til að biðja hennar: Þeim var skipat konungunum í eina stofu mikla ok forna ok öllu liði þeira; eftir því var allr búnaðr stofunnar. En drykk skorti þar eigi um kveldit svá áfenginn, at allir váru fulldrukknir ok höfuðverðir ok útverðir sofnuðu. Þá lét Sigríðr drottning um nóttina veita þeim atgöngu bæði með eldi ok vápnum. Brann þar stofan ok þeir menn, sem inni váru, en þeir váru drepnir, er út kómust. Sigríðr sagði þat, at svá skyldi hon leiða smákonungum at fara af öðrum löndum til þess at biðja hennar; síðan var hon kölluð Sigríðr in stórráða. .N.ú verða kannaðir fáeinjr staðir, þar sem 'kennir gamansemi í.frásögnum Snörra í Olafs sögu helga í Heimskringlu, og gripið fyrst niður í upphaf sög- unnar, þar sem segir, að Ólafur fæddist upp með Sigurði sýr, stjúpföður sín- um, og Ástu móður sinni. I 7. kapítula Helgisögu Ólafs konungs Haraldssonar, er Snorri hefur stuðzt
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144
Blaðsíða 145
Blaðsíða 146
Blaðsíða 147
Blaðsíða 148

x

Andvari

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Andvari
https://timarit.is/publication/346

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.