Andvari

Árgangur

Andvari - 01.01.1979, Blaðsíða 74

Andvari - 01.01.1979, Blaðsíða 74
72 RUTH CHRISTINE ELLISON ANDVABI töldu ástandið verra en það í raun og veru var. Enginn sími var þá til á landinu, og fréttir bárust seint írá Norðurlandi, þegar ófært var sjóleiðis til Reykjavíkur og illa fært landveg. Embættismenn fyrir sunnan urðu að geta sér til eftir reynslu sinni um ástandið fyrir norðan, en flestir hafa þótzt ganga að því vísu, að gras- brestur yrði óhjákvæmileg afleiðing hafíssins. Það kom mönnum mjög á óvart, að svo varð ekki, eða ekki alls staðar. Það má telja landshöfðingjanum til hróss, heldur en hitt, að hann reyndi að veita landsmönnum hjálp í tæka tíð, fremur en bíða éftir ýtarlegum skýrslum frá undirmönnum sínum. Með Iþví að 'flest virðist þarna orka tvímælis um árferðið, væri það kannski ekki úr vegi að Iíta í nokkur skjöl frá þessum árum, sem voru ekki ætluð til útgáfu, né til að sanna hinn eða iþennan málstað. Þótt Árni Tlhorlacius kunni t. a. m. að hafa 'kveðið df fast að orði um hallærið í bréfinu, sem hann sendi Eirí'ki Magnússyni, hlýtur hann að hafa verið nákvæmur og sannsögull, þegar hann skrifaði hjá sér í aknanök sín athugasemdir um heyfenginn á hverju ári. Fróðlegt er að bera saman tölur hans um heyfeng 1880-1883, en 1883 var talið gott meðalár. Af einu túni, Tangatúni, fókk Árni 1880 224 hesta, en 1881 ekki nema 118. Fengurinn var betri 1882, eða 154, en 1883 var hann 184 hestar. Niðurstöðutölur sýna þó greinilega, að ástandið var engu betra 1882 en 1881. Heildarheyfengur var svohljóðandi: 1880 - 1939 hestar; 1881 - 965 hestar; 1882-963 hestar; 1883-1619 hestar (Lbs. 654 8vo). Má telja þetta gilda sönnun um grasbrest í Stykkishólmi að minnsta kosti. Bezt mun vera að leita upplýsinga frá þeim slóðum, þar sem samskota- nefndin Jét úthluta gjöfunum, 'fyrst óvinir hennar töldu einróma, að hjálpin væri veitt þar, sem engin neyð væri. Maður hét Þorsteinn Þórarinsson og var prestur í Heydölum í Suður-Múlasýslu, en Djúpivogur, fyrsti áfangastaður Eiríks Magnússonar, er næsti kaupstaður fyrir sunnan Heydali. Ekki var séra Þorsteinn einn þeírra drykkfelldu prestsaumingja, sem Guðbrandur Vigfússon varaði almenning í Englandi við. Eftir dagbókum hans að dæma (Lbs. 2965 4vo) varhann samvizkusamur í embætti sínu, messaði og húsvitjaði, nema ófært væri, og hjálpaði sóknarbörnum sínum eftir getu. Veðurathuganir séra Þorsteins 1880 og 1881 koma heim við almennar frá- sagnir. 22. október 1880 skrifar hann til dæmis: Þá er þetta blessaða sumar á enda, sem hefur verið að veðráttu og grasvexti á öllu harðvelli hið bezta, er elztu menn muna, og jafnvel á þessari öld. Veikindi engin og manndauði enginn. Afli fremur tregur víðast hvar, en síldarveiði fjarskalega mikil, þar sem hún er veidd. Kaupverzlun allgóð. 20. apríl 1881 er sagan öðruvísi: Þannig er þessi vetur á enda, sem hefur verið sá harðasti með frostgrimmdum, veðrum og hagleysum, sem menn muna eftir. Fé fallið nokkuð hjá sumum. Að verulega bágt var hjá sumum, kemur greinilega fram 25. júlí 1881, þegar séra Þorsteinn skrifar:
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144
Blaðsíða 145
Blaðsíða 146
Blaðsíða 147
Blaðsíða 148

x

Andvari

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Andvari
https://timarit.is/publication/346

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.