Andvari

Árgangur

Andvari - 01.01.1979, Blaðsíða 11

Andvari - 01.01.1979, Blaðsíða 11
ANDVARI PÁLL ÍSÖLFSSON leið út á Bakkann, fékk Páll stundum að fara með honum, og þá var komið við í „Húsinu" til þess að hlusta á frú Eugeníu Nielsen leika á þetta töfratæki. Þar var þeim alltaf vel tekið, og raunar var það frú Eugenía, sem fyrst kvað upp úr um það, að Páll ætti að helga sig tónlistinni. Það má því gera sér í hugarlund, að koma orgelsins í Isólfsskála hafi valdið þáttaskilum í heimilislífinu, enda var minningin um þann atburð skýr í huga Páls fram til æviloka. Eftir það voru hugstæðustu minning- ar hans bundnar orgelinu annars vegar, hins vegar fjörunni og sjónum. Frændur hans og aðrir áhugamenn um tónlist söfnuðust einatt kringum orgelið, og þar var spilað, sungið og rætt um tónlist. Á allt þetta hlýddi Páll hugfanginn og mun það hafa haft á hann mikil og varanleg áhrif. Þegar hann var átta ára, tók faðir hans að kenna honum orgelleik. Segir hann sjálfur, að hann hafi fyrst í stað verið „hyskinn við tónlistarnámið og áhuginn meiri á fjörunni og lónunum" en orgelinu. „En það lagaðist, og vinátta mín og orgelsins jókst með hverjum degi sem leið." Og brátt var hann farinn að semja lög. „Fljótlega fóru að sækja á mig ýmsar hugs- anir, sem mig langaði að vinna úr og bókfesta. Ekki veit ég hvort það hafa verið áhrif frá föður mínum eða ósjálfráð viðbrögð unglings við nýrri reynslu. En hvernig sem á því stóð heyrði ég margvíslega tóna í hugan- um, og þeir létu mig ekki í friði, en komu aftur og aftur, smálög sem voru sjálfum mér mikils virði og ég hef getað notað eins og dálitla upp- sprettu, sem ég hef ausið af fram á þennan dag. Stundum þegar ég gætti yngri systkina minna og hélt á þeim eða ruggaði þeim í vöggunni, heyrði ég smálög sem ég mundi lengi á eftir, sum skrifaði ég síðar og nokkur hafa jafnvel orðið svo fræg að komast á prent. Þessi litlu lög fuku til mín eins og gulnað lauf á haustdegi, án þess ég vissi hvaðan þau kæmu eða hvert þau færu. Ég held hæfileiki minn til að semja lög hefði þroskazt mjög fljótt, ef ég hefði hlotið næga tónlistarmenntun í æsku og þá hefði ég kannski getað samið mörg verk á ungum aldri. En kunnáttuleysið varð mér fjötur um fót og lítil leið til þess, að ég gæti fellt þessar fljúgandi hugsan- ir mínar í form, því síður fest þær á pappír. Samt leituðu þær jafnt og þétt á mig, komu og fóru eins og flóð og fjara án þess að gera boð á undan sér, án frekarí skýringa. Þessi ásókn var í alglevmingi, þegar ég var 12-15 ára." Eitthvað af þessum æsku\'erkum komst þó á pappir, og þegar Isólfur átti leið til Reykjavíkur, tók hann nótnablöðin með sér og sýndi Sigfúsi frænda sínum Einarssyni, sem þá var að taka til starfa í Reykjavík og var
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144
Blaðsíða 145
Blaðsíða 146
Blaðsíða 147
Blaðsíða 148

x

Andvari

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Andvari
https://timarit.is/publication/346

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.