Andvari

Árgangur

Andvari - 01.01.1979, Blaðsíða 138

Andvari - 01.01.1979, Blaðsíða 138
136 FINNBOGI GUÐMUNDSSON sagt um allan herinn. Síðan fóru Væringjar til tals við borgarmenn ok segja þeim líflát höfðingja síns, báðu kennimenn veita honum gröft í borginni. En er borg- armenn spurðu þessi tíðendi, þá váru þeir margir, er þar réðu fyrir klaustrum eða öðrum stórstöðum í borginni, þá vildi hverr gjarna þat lík hafa til sinnar kirkju, því at þeir vissu, at þar myndi fylgja ofr mikit. Skrýddist þá allr fjölði kennimanna ok gekk út ór borginni með skrín ok helga dóma ok gerðu fagra prócessiónem. En Væringjar gerðu ok mikla líkferð; var þá líkkistan borin hátt ok tjaldat yfir peil- um, borin þar yfir merki mörg. En er slíkt var borit inn um borgarhliðit, þá skutu þeir niðr kistunni um þvert hliðit borgarinnar, fyrir hurðirnar. Blésu þá Vær- ingjar í alla lúðra sína herblástr ok brugðu sverðunum. Þusti þá allr Væringja herr ór herbúðunum með alvæpni ok hljópu þá til borgarinnar með ópi ok kalli. En munkar ok aðrir kennimenn, þeir er út höfðu gengit í líkferð þessa, keppðust hvárir við aðra, at fyrstir ok fremstir vildi út ganga at taka við ofrinu, þá var þeim nú hálfu meira kapp á því at vera sem first Væringjum, því at þeir drápu hvern þann, er þeim var næst, hvárt er hann var klerkr eða óvígðr. Væringjar gengu svá um alla borgina þessa, at þeir drápu mannfólkit, en ræntu alla staði í borginni ok tóku þar ógrynni fjár. I 16. kap. scgunnar segir kostulega frá fé því hinu mikla, er Haraldur hafði komizt yfir suður í löndum, en hann er nú á heimleið, staddur í Hólmgarði: En er Haraldr kom til Hólmgarðs, fagnaði Jarizleifr konungr honum forkunnar vel. Dvalðist hann þar um vetrinn, tók þá í sína varðveizlu gull þat allt, er hann hafði þannug áðr sent útan af Miklagarði, ok margs konar dýrgripi. Var þat svá mikit fé, at engi maðr norðr í lönd hafði sét slíkt í eins manns eigu. Haraldr hafði þrisvar sinnum komit í polútasvarf, meðan hann var í Miklagarði. Þat eru þar lög, at hvert sinn er Grikkjakonungr deyr, þá skulu Væringjar hafa pólútasvarf. Þeir skulu þá ganga um allar polútir konungs, þar sem féhirzlur hans eru, ok skal hverr þá eignast at frjálsu, er höndum komr á. Gull þetta kemur við sögu síðar, í einum glæsilegasta kafla allrar Heims- kringlu, 23. og 24. kap. Haralds sögu Sigurðarsonar, þar sem segir frá því, hversu Haraldur og Magnús konungur Ólafsson skiptu með sér ríki og fé: Magnús konungr lá við land ok hafði landtjald á landi uppi. Hann bauð þá Haraldi frænda sínum til borðs síns, ok gekk Haraldr til veizlunnar með sex tigu manna; var þar allfögr veizla. En er á leið daginn, gekk Magnús konungr inn í tjaldit, þar sem Haraldr sat. Menn gengu með honum ok báru byrðar; þat váru vápn ok klæði. Þá gekk konungr at inum ýzta manni ok gaf þeim sverð gott, öðrum skjöld, þá klæði eða vápn eða gull, þeim stærra er tignari váru. Síðast kom hann fyrir Harald frænda sinn ok hafði í hendi sér reyrteina tvá ok mælti svá: „Hvárn viltu hér þiggja teininn?" Þá svarar Haraldr: „Þann, er nærri er mér." Þá mælti Magnús konungr: „Með þessum reyrsprota gef ek yðr hálft Noregs- veldi með öllum sköttum ok skyldum ok allri eign, er þar liggr til, með þeim for- mála, at þú skalt jafnréttr konungr í öllum stöðum í Noregi sem ek. En þá er vér erum allir saman, skal ek vera fyrirmaðr í heilsan ok þjónan ok at sæti. Ef þrír eru tignir menn, skal ek milli sitja. Ek skal hafa konungslægi ok konungsbryggju.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144
Blaðsíða 145
Blaðsíða 146
Blaðsíða 147
Blaðsíða 148

x

Andvari

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Andvari
https://timarit.is/publication/346

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.