Norðurljósið - 01.01.1982, Side 24

Norðurljósið - 01.01.1982, Side 24
24 NORÐURLJÓSIÐ inu. í sex daga grét hún og horaðist mikið. Þá, er hún var á bæn, sagði Drottinn henni, að Jón mundi ná sér og geta gengið. A þeim degi fann faðir Jóns hið sama. Sjálfur var Jón alltaf viss um lækningu, síðan Guð lyfti honum upp úr læknum. Er hjúkrunarkonan athugaði hann daglega, muldraði hann: Ég mun ekki deyja. Ég mun ekki deyja. En nálægt því komst hann. Eitt sinn, er hann var á landamærum lífs og dauða, sá hann liðna ævi sem í einum glampa. En er ég kom að afturhvarfi mínu, sá ég, að gegnumstungin hönd þurrkaði burtu fortíðina. Þá hryggðist ég af því, sem ég sá. Aðeins það eitt, sem ég hafði gert fyrir Jesúm, var eftir. Þá sá ég, að englar komu að sækja mig. En hugsanir um konu mína og smælingja mína héldu mér frá því að fara. Jón hafði verið alinn upp í sannkristinni f]ölskyldu. Hann minnist þess, að hann heyrði eitt sinn sögu af píslarvottum, sem dóu í ofboðslegum kvölum. Hann gat ekki trúað því, að þeir gætu þjáðst svo mikið án niðurbrots. Nú veit hann betur. Drottinn gaf mér meiri kvöl í lengri tíma. Samt gaf hann mér styrk til að standast hana án þess að æpa. Þegar Guð er hjá þér, gefur hann þér styrk til að standast þá mestu kvöl, sem unnt er að hugsa sér. Reyni Guð þig mikillega, undirbýr hann þig fyrst. Ég var undirbúinn. Læknar vildu taka af Jóni fótleggina, því að það er staðreynd, að hold getur ekki komið aftur þar, sem því hefur verið eytt. Furðulega staðreyndin er sú, að komið er nýtt hold á fótleggi Jóns. Komin eru hár á það. . . . Þetta er staðreynd, sem þekkist ekki í lækninga-sögunni, segja læknar hans. Nú gengur Jón um allt. Vandamálið hans eina er það, að hann sleit sundur sin í sjúkrahúsinu, af því að illa var bundið um. Læknarnir segja, að þetta, sem vex, hljóti að vera krabbamein! Ég segi, að það sé þá krabbamein, sem gerir mig betri! Jón ferðast nú um landið og segir söguna sína. Vinir hans aðstoða hann. Fólk sækir hann heim til að sjá hann. Aður hafði ég svo lítinn tíma til að starfa fyrir Guð. Nú hef ég meiri tíma.
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116
Side 117
Side 118
Side 119
Side 120
Side 121
Side 122
Side 123
Side 124
Side 125
Side 126
Side 127
Side 128
Side 129
Side 130
Side 131
Side 132
Side 133
Side 134
Side 135
Side 136
Side 137
Side 138
Side 139
Side 140
Side 141
Side 142
Side 143
Side 144
Side 145
Side 146
Side 147
Side 148
Side 149
Side 150
Side 151
Side 152
Side 153
Side 154
Side 155
Side 156
Side 157
Side 158
Side 159
Side 160

x

Norðurljósið

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Norðurljósið
https://timarit.is/publication/128

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.