Hlín - 01.01.1926, Side 117

115
Hlin
Þessu olli eins og bent hefir verið á, að nokkru leyti
vanþekking manna á lögum sálarlífsins, á hinn bóginn
vantrú á rjettmæti gamals fyrirkomulags og vantrú á
tilgang í tilverunni.
Afleiðingin hefir orðið sú, að nú vinna konur fjölda
starfa, sem áður voru unnin af karlmönnum einum.
Pær eru líklega fjárhagslega sjálfstæðari, hafa um fleiri
Ieiðir að velja en áður, eru frjálsari í venjulegri merkingu
þess orðs, frjálsari í athöfnum sínum. Pessu verður ekki
neitað.
En er þetta ágóði fyrir þjóðfjelagið og fyrir konurnar
sjálfar? Jeg hefi hjer að framan reynt að sýna fram á, að
það er til ógagns fyrir þjóðfjelagið fremur en gagns,
vegna þess að það er í ósamræmi við kveneðlið flest.
En margt bendir á, að það sje heldur engin gæfa kon-
unum sjálfum.
Öll þessi störf voru sniðin við hæfi karla af því þau
höfðu verið unnin af þeim. Engin ný verkaskifting fór
fram. Þess var ekki krafist. Menn trúðu því að konur
ættu og gætu int sömu störf af hendi og karlar.
En víst er um það, að í þessari frjálsu samkepni hefir
mörg konan lent á ranga hyllu. Líkamleg bygging kvenna
stríðir á móti því, að þær geti int af hendi jafn mikið
erfiði og karlar, nóma til stór'skaða fyrir heilsu sína og
afkvæma sinna.
En atvinnuveitendur voru ekki að brjóta heilann um
hvað þær þyldu. Peir munu mest hafa hugsað um að fá
ódýran vinnukraft. Hvaða áhrif framboð kvenna hafi haft
á vinnumarkaðinum veit jeg ekki. Jeg tel víst að þau hafi
hlotið að vera einhver. Mjer skilst að það hafi hlotið að
verða ásamt öðru til að halda kaupgjaldinu niðri. Jeg tel
víst að áhrif þess á atvinnulífið og verkamannahreyfing-
una sje mikið og merkilegt mál. Jeg þekki það ekki.
En jeg ætla að minnast á aðra hlið þessa frjálsa at-
S*