Hlín


Hlín - 01.01.1935, Síða 91

Hlín - 01.01.1935, Síða 91
Hlín 89 dauða, líf kynstofnsins var undir eldinum komið. — Auk þess sem heilar þjóðir, svo sem Persar hinir fornu, tilbáðu eldinn hreint og beint, þá hefur um víða vei'öld verið hin mesta virðing og helgi á arineld- inum og hann alt fram á vora daga alment verið tal- inn meira virði en sá, sem kveiktur var á annan hátt. Þegar Grikkir stofnuðu nýlendur til forna, tóku þeir eld frá heimaarninum með sjer. En væri maður neyddur til að útvega sjer eld, þá var hann ekki kveiktur með eldstáli, sem þá þektist, heldur sóttur langar leiðar á merka staði a. m. k. þegar sjerstaka virðingu þurfti við að hafa eða erfikenningum að fylgja. Konungar Spartverja höfðu jafnan eldbera með sjer á herferðum sínum og sá eldur var frá heimaarni, á honum var helgi til sigurs. — Norðmenn fluttu eld frá heimaarni með sjer til islands og fóru eldi um land- nám sitt til að helga þaö. ■—Vestumusterið við Palatin- arhæðina var miðdepill Rómaborgar hinnar fornu, þar var ríkisaltarið með ævarandi eldi brennandi, þar fóru fórnir fram, en Vestumeyjarnar hjeldu eldinum við. Árlega 1. mars var eldurinn endurnýjaður, en ekki mátti kveikja með eldstáli heldur með gömlu borunar- aðferðinni, og prestarnir einir máttu framkvæma þá athöfn, allir eldar voru eftir það við þennan eld kveiktir. Nú er sá munur á, að katólska kirkjan kveik- ir eld á páskadag. (»Hið eilífa ljós«), við það ljós kveikja allir Ijós sín. Allar þjóðir telja það skyldu þeirra sem eld eiga að gefa hann eða lána. (Eða ætli nokkrum nútímamanni kæmi til hugar að neita, jafnvel versta pólitíska and- stæðingi sínurn, um eld í vindlinginn!). Cicero segir í ræðum sínum um skylduna, að allir sjeu skyldir að gefa eld. Plató gengur jafnvel svo langt að segja, að maður eigi að gefa hann óvinum sín-
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132

x

Hlín

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Hlín
https://timarit.is/publication/610

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.