Jón á Bægisá - 01.12.2010, Blaðsíða 105

Jón á Bægisá - 01.12.2010, Blaðsíða 105
Sendibréf um þýðingar (1530) orðið enn gramari yfir þessu og sagt að lögmálið sé fordæmt og því formælt af Guði og að maður ætti að framkvæma eintóm ill verk eins og Rómverjarnir í þriðja kafla gerðu:1 „Gerum hið illa til þess að úr því verði hið góða,“ eins og líka uppreisnarseggur2 einn upphóf á okkar tímum. Ætti maður vegna slíkrar gremju að afneita orðum heilags Páls eða að ræða ekki um trúna á ferskan og frjálsan máta? Minn kæri, við og heilagur Páll viljum einmitt viðhalda slíkri gremju og kenna hana, með því eina markmiði að standa af alefli gegn verk- unum og knýja til trúarinnar einnar saman, að fólkið verði gramt, hnjóti og detti svo það læri af því og öðlist fullvissu um að það verði ekki frómt vegna verka sinna, heldur eingöngu vegna dauða Krists og upprisu. Geti það nú ekki orðið frómt vegna góðra lögmálsverka, hversu miklu síður mun það verða frómt vegna illra verka og lögmálslaust! Það má því ekki draga þessa ályktun: Góð verk hjálpa ekki — þá hjálpa ill verk, alveg eins og ekki verður með góðu móti ályktað: Sólin getur ekki hjálpað þeim blinda að sjá, þá hlýtur nóttin og myrkrið að hjálpa honum að sjá. Mig undrar aftur á móti að menn geti verið með þennan þvergirðings- hátt í þessu augljósa máli. Svarið mér því þá, hvort dauði og upprisa Krists sé okkar verk, sem við framkvæmum eður ei. Það er engan veginn okkar verk, né verk nokkurs einasta lögmáls. Nú er það jú svo að eingöngu dauði Krists og upprisa frelsar okkur frá syndum og gerir okkur fróm eins og Páll segir í fjórða kafla Rómverjabréfsins: „Hann dó vegna synda okkar og er upp risinn okkur til réttlætingar.“3 Svarið mér þessu enn fremur: Hvert er það verk sem gerir okkur kleift að henda reiður áxl“ og meðtaka dauða og upprisu Krists? Það getur aldrei verið veraldlegtxll“ verk, heldur aðeins hin eilífa trú hjartans; hún ein, allsendis alein og án allra verka getur hent reiður á slíkum dauða og upprisu sem predikuð er í fagnaðarerindinu. Hvað á það nú eiginlega að fyrirstilla að menn skrattistxllv og skamm- ist, villukenni og brenni, þrátt fyrir að málið liggi í sjálfu sér skýrt fyrir og sanni að eingöngu í gegnum trúna sé hægt að henda reiður á dauða og upprisu Krists, án allra verka, og sá hinn sami dauði og upprisa sé líf okkar og réttlæting. Ef það er í sjálfu sér augljóst að eingöngu trúin færi okkur, 1 Þýð.: Rómverjabréfið 3:8 — IB’07, NT bls. 190: „Eigum við þá ckki að gera hið illa til þess að hið góða komi fram? Sumir bera mig þeim óhróðri að ég kenni þetta. Þeir munu fá verðskuldaðan dóm.“ 2 Þýð.: Hér notar Lúther aftur orðið Rottengeist og er líklega að tala um Thomas Miinzer, en hann kallaði hann á einum stað Schwarmer und Rottengeister = skýjaglópur og upp- reisnarseggur. Hann gerðist baráttumaður gegn veraldlegum yfirvöldum í bændastríð- inu, en Lúther predikaði af krafti gegn hvers kyns ofbeldisverkum og uppreisn gegn veraldlegu valdi. 3 Þýð.: Rómverjabréfið 4:25 — IB’07, NT bls. 192. „Hann sem var framseldur vegna mis- gjörða okkar og upp vakinn okkur til réttlætingar." á .ýdayúá — Ég kann að þýða; það kunnið þið ekki. 103
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134

x

Jón á Bægisá

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Jón á Bægisá
https://timarit.is/publication/1166

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.