Úrval - 01.06.1947, Side 35

Úrval - 01.06.1947, Side 35
„ÞAÐ ERU EKKI TIL, VOND BÖRN' 33 þá umhyggju, sem foreldramir hafa ekki tíma til að lát því í té. Höfundarnir leggja sérstaka áherzlu á þýðingu leikja. Heil- brigð börn hafa stöðuga at- hafnaþörf, en umhverfið getur haft þau áhrif að þessi þörf sljóvgist. Oft er sagt að börn- in séu löt af því að áhugi þeirra er á alit öðru sviðienforeldram- ir óska. En það sem gefur leikn- um gildi er einmitt, að barnið hefir sjálft valið hann. Leikur- inn svarar til vinnu hinna full- orðnu, en því miður er sú skoðun allútbreidd, að það starf sem innt er af hendi með ógeði hafi mest gildi. Auðvitað verðum við öll öðru hvoru að vinna verk, sem við kærum okkur ekki um, en það er ill nauðsyn. Það er staðreynd, að verk sem unnið er af áhuga er ekki eins þreytandi, og því betur sem okkur tekst að gera starf barnsins að leik, þeim mun meira gagn hefir það af því. Fullorðið fólk getur nokk- urn veginn sigrast á óbeit á ein- hverju sérstöku verki, ef það nær með því settu marki. En barnið hefir ekki þessa fram- sýni, það lifir aðeins fyrir líð- andi stund og vill helzt sjá ár- angur af fyrirhöfn sinni strax. Og barnið skilur ekki nauðsyn- ina á mörgu því sem við kref j- umst af því. Tólf ára telpa á móður, sem allan daginn er eirðarlaus og önnum kafinn. Hún getur ekki verið kyrr eitt andartak. Hún finnur alltaf eitt- hvað sem þarf að gera. Auðvit- að er þetta sjúklegt eirðarleysi, en af því að hún getur aldrei unnt sér sjálf hvíldar, þolir hún heldur ekki að dóttirin sitji auð- urn höndum andartak. Ef dóttir- in situr t. d. við lestur, heimtar hún strax að hún ,,taki sér eitt- hvað fyrir hendur." Og þannig er það á hverjum degi, og afleið- ingin er sú, að barnið verður dauft og draumlynt og á erfitt með að einbeita sér. Það á við um letina eins og marga aðra eiginleika, sem aldir eru upp í barninu, að finna verður orsökina fyrir hinni þverrandi starfslöngun. Weill, sem stundum getur verið háðslegur, lét eitt sinn þau orð falla, að við dáumst mest að börnum sem við getum horft á án þess að heyrist í þeim. Höf- undar bókarinnar „Det finns inga elaka barn“ eru eindregnir formælendur frjálslynds upp- eldis, sem skapar frjáls, sjálf- stæð og lífsglöð böm — jafnvel þó að heyrist í þeim!
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116
Side 117
Side 118
Side 119
Side 120
Side 121
Side 122
Side 123
Side 124
Side 125
Side 126
Side 127
Side 128
Side 129
Side 130
Side 131
Side 132

x

Úrval

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.