Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.06.1996, Side 41

Tímarit Máls og menningar - 01.06.1996, Side 41
að hann átti að bjóða öllum á dýran veitingastað, líklega í Perluna, því ein mágkonan lagði hart að honum: „Úr því þú ert kominn verðurðu að sjá Perluna!“ Síðan lýsti hún, líkt og einni af furðum veraldar, að Perlan snúist í einn hring, ef borðuð er venjuleg máltíð, en tvo ef maður fær sér fordrykk og koníak eftir matinn. „Til þess að það svífi fljótt á mann,“ sagði yngsti bróðirinn í gamni en um leið hreykinn. Þegar engin viðbrögð sáust hjá honum kom skilningsleysi í augu systkinanna og kannski vöknuðu efasemdir um að hann væri eins auðugur og þau höfðu haldið, úr því hann ætlaði ekki að slá um sig til að sanna velgengni sína. Nú fannst þeim líka skrýtið að hann skyldi hvorki vera klæddur né klipptur eftir nýjustu tísku og bræðurna setti hljóða þegar hann kvaðst búa í gistihúsi. „Hvers vegna ertu þá að koma heim?“ spurði eiginkona elsta bróð- urins afar hissa. „Svo ég losni einu sinni við að þurfa að gista á fimm stjörnu hótelum,“ svaraði hann kuldalega og fann að hann hafði ekkert að sækja til þessa fólks. Bræðurnir fóru undan í flæmingi við spurninguna, hvort enn væri hægt að fá sömu gærufóðruðu úlpurnar sem allir gengu í þegar hann fór. „Ég hélt þú tylldir í tískunni,“ svaraði elsti bróðirinn og tók hann af dagskrá með því að fara að segja frá hneykslismáli fréttastjóra, sem hann hafði hvorki áhuga á né þekkti, en aðrir urðu æstir og sögðu að þetta væri orðið eins og í Bandaríkjunum nema hér vantaði raunveru- lega peninga. Daginn eftir ákvað hann að taka bílaleigubíl og aka úr bænum. Hann tók með sér myndavélina og langaði að taka myndir af fólki sem sæti dauðyflislegt við borð hjá glugga eða inni í stofu undir útskorinni hillu í horni. í þessu sambandi mundi hann eftir einum móðurbróður sínum, gömlum manni sem bjó einn. Hann reyndist vera hvorki með né móti því að láta ljósmynda sig. Þetta kannaðist hann við hjá sjálfum sér, deyfðina sem lét flest yfir sig ganga, án þess að leyfa öðrum að ryðjast beinlínis inn á sig. Honum varð skemmt við þá hugsun að hann væri líka einbúi í starfsgrein sinni og spurði um annan móður- bróður, bónda sem bjó ekki langt í burtu en nær sjónum. TMM 1996:2 39
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116
Side 117
Side 118
Side 119
Side 120
Side 121
Side 122
Side 123
Side 124
Side 125
Side 126
Side 127
Side 128
Side 129
Side 130
Side 131
Side 132
Side 133
Side 134
Side 135
Side 136
Side 137
Side 138
Side 139
Side 140

x

Tímarit Máls og menningar

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.