Rauðka : úrval úr Speglinum - 01.06.1944, Side 56

Rauðka : úrval úr Speglinum - 01.06.1944, Side 56
íhalds-annáll. — Freigátan Ægir fer um haf í ferlegum vígamóð. (XI. 23.—24.) pæstum v'st finnst aÓ veiti af að fylla landhelgis-sjó'ð. 1. A Korpúlfsstöðum einn bóndi býr, blessað sé nafnið hans. I hundraða tali hefur kýr, og húskarla mikinn fans. Gjörla í Mogga greindi frá Guðmundur Hannesson, í fjósinu að engan saur hann sá, og sárnaði það að von. Kveldúlfs-bræður, þeir klóku menn, kaupa sér jarðnæði. — Hriflungar ráða ríkjum enn með rammasta harðræði, svo illt er að fást við útvarpsstapp, eykur það skulda-stíl. Má nú því kallast hentugt happ að hafa sinn ,,Iuxus-bíl“. Bregst nú og líka landhelgin, ljótt er að vita það. — Allsstaðar sama ógengdin, ekkert er tilsparað. 2. Minn kiljanski andi kvakar, er kvöldar og máninn skín. Þá ryðjast með ógnar afli ,,inspirationir“ til mín. Þá sé ég hvar sundhallir rísa. 0! sement, hve tign þín er stór. Við höfnina hyllir svo undir þá Hermann og fjöru-Þór. Er stjörnurnar „straumrof" gera, og stræka að vorum sið. Sjálfsagt er „Salka Valka“ saltfisk að braska við. Hjá ,,Rauðsmýrar-frúnni“ rýkur. — 0, rjómakaffið er gott. Hjá „sjálfstæðu fólki“ það sæmir, um sjálfstæði ber það vott. Sem lævirki líð ég um geiminn, með „Iyriskust“ vængjablök, til Argentínu eða annað, ef eru þess nokkur tök. En fái ég samt ekki flogið, ég flækist um grænleita dröfn. Því Þórbergur rænir mig ríkjum í Ringsted og Kaupinhöfn. Og Utvarpsins Sigurð séra þeir senda til menntunar. Hvers mun ég nú mega gjalda? Um mig er ei hugsað par. Og Guðbrand þeir gera í gamni að gáfuðum prófessor, þó skálkurinn ætti það skilið að skella tönnum af hor. Fyrir mig er ei annað eftir en örorku skálda-laun. Það stingur mig ótal stungum í stærilætisins kaun. St. Ennsólskrikja. <xi. 23.-24.) Sú rödd var svo skær og svo skjálfandi hrein, er skrúfaði’ ég takkann frá útvarpsins munni; hún sat þar á kvöldin og öskraði ein hin útlendu Ijóð, sem ég hreint ekki kunni. En kvöld eftir kvöld þessi viðkvæmu vein, þau verða mér hugþekk, sem ilmur úr runni. Hún söng, að mér fannst, um hin fjölbreyttu svið, sem fólkið í borgunum sækir í móðinn; og efni svo þunn, að hvern legg og hvern lið má líta í gegn, þegar hreyfa sig fljóðin. Og það verða auðfundin munaðar mið á meðan hún framleiðir dreymandi hljóðin. Hún tók stundum fallega æskunnar óð um ástirnar frjálsu, sem hlakka og kvíða. Um gatnanna farðaða, stuttklippta stóð. sem starir á paradís komandi tíða. Þau kitla og örva, þau inndælu hljóð, svo öldruðu jómfrúrnar titrandi bíða. En sætust mér finnast og seiðandi blíð, þau sönglög, er gæla við innanstokks hagi. Þó konan sé önug sem útsunnan hríð og atlot og viðmót af lakasta tagi, er svipurinn blíðkast, þér sýnist hún fríð við sveiflur og trillur á Beethovens lagi. * En fjarri’ er nú söngur þinn, María mín, og mér finnst sem öld eða vika sé liðin. Það hressir mig alltaf að heyra til þín, svo hrist geti’ ég fram af mér dáðleysis friðinn. Þá hlýtur hver frjóögn að finna til sín, sem fellur í dvala við gargófóns kliðinn. Merkúr. 52
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116
Side 117
Side 118
Side 119
Side 120
Side 121
Side 122
Side 123
Side 124
Side 125
Side 126
Side 127
Side 128
Side 129
Side 130
Side 131
Side 132
Side 133
Side 134
Side 135
Side 136
Side 137
Side 138
Side 139
Side 140
Side 141
Side 142
Side 143
Side 144
Side 145
Side 146
Side 147
Side 148
Side 149
Side 150
Side 151
Side 152
Side 153
Side 154
Side 155
Side 156
Side 157
Side 158
Side 159
Side 160
Side 161
Side 162
Side 163
Side 164
Side 165
Side 166
Side 167
Side 168

x

Rauðka : úrval úr Speglinum

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Rauðka : úrval úr Speglinum
https://timarit.is/publication/1625

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.