Skírnir - 01.04.2000, Page 12

Frá ritstjórum
kyngervi og kynhlutverk fyrr og síðar hafa verið íslendingum ofarlega
í huga undanfarin ár. Tvíræðar vísur Unnar Marðardóttur fylgja Skírni
úr hlaði að þessu sinni og vísa í grein Ármanns Jakobssonar um kynusl-
ann í Njálu. Kynja-önd prýðir forsíðu heftisins. Hún er úr smiðju
Hannesar Lárussonar, en erótískar endur hans eru viðfangsefni greinar
eftir Auði Ólafsdóttur.
Á síðum tímaritsins hafa oft birst ritgerðir sem hafa getið af sér gagn-
rýna umræðu. Á liðnu ári mátti lesa greinar um kvótamálið. Nú heldur
Hannes Hólmsteinn Gissurarson þeirri umræðu áfram. Þessi umræða
verður jafnvel athyglisverðari í ljósi dóms Hæstaréttar í Vatneyrar-
málinu. Elsa G. Vilmundardóttir og Ingrid U. Olsson bregðast við grein
um geislakolsmælingar sem birtist í Skírni fyrir nokkrum árum. Einnig
fjallar Jón Ólafsson um hitamál, tengsl íslands og Ráðstjórnarríkjanna
fyrrverandi.
Magnús Þór Þorbergsson skrifar grein um stofnun Þjóðleikhússins
sem á hálfrar aldar afmæli um þessar mundir. Þar er því haldið fram að
menningararfurinn hafi í ákveðnum skilningi staðið leikhúsinu fyrir þrif-
um. Arfurinn er tekinn til umræðu í öðrum greinum heftisins. Atli
Harðarson skrifar um Sturlungu og Sverrir Jakobsson gagnrýnir nýleg
fræðirit um Sturlungaöld. Terry Gunnell fjallar um nýmæli í rannsókn-
um á norrænni goðafræði. Loks skrifar Páll Bjarnason um lögin sem
sungin hafa verið við Vísur fslendinga eftir Jónas Hallgrímsson.
Skírnir hefur löngum verið vettvangur fræðilegrar umfjöllunar um
vestræna og íslenska menningarsögu. Engin breyting verður á því hlut-
verki hans með nýjum ritstjórum. Hins vegar er það stefna okkar að
greinar sem birtast í tímaritinu verði að jafnaði styttri en verið hefur.
Eins og fráfarandi ritstjórar bentu á síðastliðið haust hefur fjöldi að-
sendra greina til Skírnis aukist jafnt og þétt. Rúmið í tímaritinu er tak-
markað og því getur aðeins hluti þessa efnis birst. Styttri og hnitmiðaðri
greinar hafa það í för með sér að fleiri rannsóknir og skoðanir koma fyr-
ir sjónir lesenda og ætti tímaritið að verða læsilegra og fjölbreyttara fyrir
vikið.
Halldór Halldórsson, fyrrum ritstjóri Skírnis, lést í vor og minnist
Baldur Jónsson hans í grein sem hér fer á eftir. Halldór lagði sig fram um
að ná til almennings í skrifum sínum um fræðileg efni. Það hefur verið
markmið Skírnis allt frá því á 19. öld að fjalla þannig um viðfangsefni
fræðanna að almennir lesendur gætu haft af því gagn og gaman. Um leið
og tímaritið heilsar nýrri öld endurnýjar það hin gömlu heit sín um að
vera aðgengilegt en slá þó hvergi af fræðilegum kröfum.
Svavar Hrafn Svavarsson og Sveinn Yngvi Egilsson