Rauðka : úrval úr Speglinum - 01.06.1944, Síða 135

Rauðka : úrval úr Speglinum - 01.06.1944, Síða 135
T ónlistarhátíðin. (XIII. 18.) Sú tegund föðurlandsvina, sem sýnir ást sína í því, að vilja pota íslandi fram erlendis, hvort sem það má við því eða ekki, hefur heldur en ekki fengið bita í kjaft með þátttöku vorri í norrænu tónlistarhátíðinni, sem vér höfum verið að prýða undanfarið. Útlendingar ýmsir — bæði skyldir og óskyldir — hafa mjög legið á því lúalagi und- anfarin ár, að bjóða oss að taka þátt í hinum og þessum mótum, og hefur oft ekki orðið úr þátt- töku vorri — svo sem og til var ætlazt af bjóðend- um — og mótið þannig orðið til sóma. Nú vita allir, hvílíkt sport það er, að þiggja boð, sem ætlazt er til að ekki sé þegið, og er í rauninni sjálfsagður hlutur að gera það alltaf, og venja þannig fólk af óþarfa kurteisi, sem enginn hefur beðið það um. Það var því ekki nema rétt að þiggja hið vinsamlega boð frænda vorra dana (vér teljum þá aðallega fyrir þessu móti úr því það var haldið á þeirra lóð) og skella á þá einhverju við- eigandi garnagauli, enda er satt bezt sagt, að vér þurfum ekkert að vera sérstaklega feimnir við þá, hvað tónlistina snertir, og segir enn af því. Vér höfum vísdóm vorn aðallega úr Morgun- blaðinu, því þar er einna ýtarlegast sagt frá við- tökunum, og þar eð hin blöðin hafa enn ekki minnzt á neinar „blekkingar heildsalaklíkunnar" í sambandi við tónlistarmótið, göngum vér út frá, að kollega fari yfirleitt rétt með heimildirnar. Það er tekið fram í dönsku blaðagreinunum, að íslandi hafi verið sýnd mikil kurteisi á hljómleik- unum. Vér höfum áður oftlega minnzt á þessa ein- kennilegu undrun manna yfir að verða fyrir al- mennri kurteisi, og hefur það aðallega átt við oss íslendinga, en þarna sjáum vér, að einnig danir tala um þetta sama fyrir okkar hönd, svo líklega er það satt, að vér getum ekki gert háar kröfur til kurteisi, ef allt færi að verðleikum. Kurteisin hjá dönskum blöðum er líka þannig samanlögð, að þau segja meir eða minna fullum fetum, að þrjú helztu tónskáldin hafi mætt þarna með þjófa- góss, og hafi Páll ísólfsson stolið frá Brahms, Sig- urður Þórðarson frá Mozart og Jón Leifs frá Göbbels (eða Hitler. Blöðin þora sem sé þarna ekki að nefna neitt nafn, því danir eru skíthrædd- ir við allt, sem þýzkt er, nú, sem reyndar er von, og ekkert líklegra en nazistarnir yrðu reiðir, ef þeim væri eignuð músík Jóns, og tækju danmörku og gerðu dani að súdetenbaunum). En þá erum vér einmitt komnir að kurteisinni, og var hún í Jólakveðjur (XIV. 2.) Eitt af því marga, sem ekki fékk rúm í síðasta blaði voru, var vörn fyrir jóla- og nýárskveðjur útvarpsins, sem menn hafa undanfarið verið að ganga í skrokk á. Eru þessir ofsækjendur sýnilega einhverjir geðvonzkupésar, sem enga kveðjuna hafa fengið sjálfir. Vér erum ekki í þessum hóp, því fyrsta kveðjan, og ekki sú ómerkilegasta, var einmitt til vor: „Ríkisútvarpið óskar öllum hlust- endum sínum, nær og fjær, gleðilegra jóla“. Þetta finnst oss bæði vingjarnlegt og óverðskuldað, hvað sem hver segir. Útvarpið hlýtur nú fyrst og fremst að þéna ein- hverja glás á þessum kveðjum, og er það þegar ærin ástæða, því ásamt afnámi jólavindla og marg- því fólgin, að Páli var gefinn lárviðarsveigur (þar sem hann skv. ofanskráðu hafði verðskuldað þjófa- gras) og svo hinu, að tónskáld vor voru sögð hafa hnuplað frá tiltölulega frægum mönnum, en hefðu danir viljað vera illartaðir, hefðu þeir sagt músík- ina hnuplaða frá dönskum tónskáldum, sem óneit- anlega hefði verið hámark svívirðingarinnar, því dönsk tónskáld hafa jafnan verið talin heldur klén, og með réttu. Yfirleitt má heita, að vér höfum farið mestu frægðarför til úttlandsins í þetta sinn. Vér höfum ekki tapað, eins og í knattspyrnunni, sem vér höf- um stundum verið að keppa í, og þurfum þar af leiðandi ekki að segja eftir á, að vér höfum lært einhver ósköp af ferðinni, enda væri það mesta lýgi. Og vér getum líka verið oss meðvitandi að hafa eytt öllu púðri voru, svo ekkert sé eftir til daglegra þarfa. Heima fyrir höfum vér búið að „lögum við íslenzka texta“, „íslenzkum söngvur- um“, „íslenzkum alþýðulagasyrpum“ og hvað það nú allt heitir, sem sallað er á oss í útvarpinu. Hefði ekki verið rétt að gefa útlendingum kost á að heyra eitthvað af þessum hversdagsmat, því í rauninni er ekkert að marka að bera á borð fyrir þá eintóma guðshátíðafæðu, en það skilst oss mú- síkin vera, sem í þetta sinn var valin til útflutn- ings. Væri ekki tilkippilegt að skella næst á frænd- ur vora t. d. „Fósturlandsins Freyja“ undir laginu „Man ég grænar grundir“. Það er til á plötu uppi í útvarpi, ef hún hefur ekki brotnað í róstunum, sem þar hafa verið undanfarið. 131
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132
Síða 133
Síða 134
Síða 135
Síða 136
Síða 137
Síða 138
Síða 139
Síða 140
Síða 141
Síða 142
Síða 143
Síða 144
Síða 145
Síða 146
Síða 147
Síða 148
Síða 149
Síða 150
Síða 151
Síða 152
Síða 153
Síða 154
Síða 155
Síða 156
Síða 157
Síða 158
Síða 159
Síða 160
Síða 161
Síða 162
Síða 163
Síða 164
Síða 165
Síða 166
Síða 167
Síða 168

x

Rauðka : úrval úr Speglinum

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Rauðka : úrval úr Speglinum
https://timarit.is/publication/1625

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.