Úrval - 01.02.1946, Page 93

Úrval - 01.02.1946, Page 93
BÖRN GUÐS ei „Komstu með blómin mín?“ „Hérna,“ sag'ði hann. „Hvað heitir Dú?“ „Ég heiti Emma Hale.“ „Attu heima skammt frá?“ „Rétt þarna — hálfa mílu héðan. Hver ert þú?“ „Ég er Jósep Smith." „Hvað!“ hrópaði hún. Hún hefði ekki getað orðið meira skelkuð, þó gð hann hefði sagt, að hann væri sjálfur djöfullinn. Hún gekk varlega aftur á bak og hrædd augu hennar hvildu á andliti hans. „Ert þú Jói Smith, sem talar við guð.“ „Bg er spámaðurinn Jósep Smith. En þú þarft ekki að vera hrædd við mig.“ í>að var fyrirlitning í rödd hennar. „Þú ert maðurinn, sem horfir í galdrasteininn. ‘ ‘ „Ég veit ekki," sagði hann virðu- Jega, „hvað þú átt við með galdra- steini. Þú hefir hlustað á illar tung- ur.“ „Ég verð að fara. Hérna . . . hérna eru blómin þín." Og hún kastaði gul- um blómvendinum í áttina til hans. Hann þaut í veg fyrir hana og stóð á götunni. „Ekki strax. Segðu mér: Tekur faðir þinn leigjendur?" „Þér er betra að spyrja hann sjálf- an," sagði hún þóttalega. Hún flúði í ofboði niður götuna. Jósep skálm- aði á eftir og brosti með sjálfum sér að flýtinum. ísak Hale, faðir hennar, var tröll að vexti og bæði háðfugl og guðlast- axi. „Þú segist vilja fá leigt. Hvað heit- irðu ?" „Ég heiti Jósep Srnith." „Ekki þó þessi galdrasteina-gláp- ari, sem talar við guð?“ Það kom glott á hið bronzlita andlit Isaks. „Ég er enginn glápari; ég er spá- maður." „Jæja, talaðu við maddömuna. Ef hún nennir að hafa þig í pilsunum sínum, býst ég við að þú megir vera.“ Frú Hale sagði, að það væri allt í lagi; en Emma, sem stóð víð glugg- arni, hugsandi og fyrirlitningarfull, sneri sér reiðilega við og sagði nei. „Hami álítur, að hann sé spámaður og mér geðjast ekki að loddurum." „Skammastu þin, stelpa." Frú Hale brosti til Jóseps. Hann var laglegur og henni gazt vel að honum. „Ég held það verði allt í lagi. Við borðum kvöldverðinn um klukkan sjö.“ Þau borðuðu í kvöldmat kalt veiði- dýrakjöt, mjólk og villiávexti. Isak leit við og við á hinn undarlega gest og loksins sagði hann: „Spámaður segirðu. Hvern sót- svartan djöfulinn meinarðu með því?“ „Guð hefir kallað mig til þess að boða nýtt fagnaðarerindi á jörðinni.“. „Ég hélt nú að Pétur gamli tetrið hefði gert það.“ Það kumraði í Isak. „Þú átt við, að sá almáttugi hafi orðið óánægöur og vilji reyna í ann- að sinn?“ „Öll kirkjufélög nú á dögum eru viðurstyggð fyrir hans augliti," sagði Jósep. „Og ekki lái ég honum það. Þau eru viðurstyggð fyrir mér líka. Hvaða rækalls kenning er þetta, sem þú hefir fengið i höfuðið?" „Aðeins óbrotin, heiðvirð boðorð, sem eru nauösynleg til frelsunar." ísak fór að rymja. Hin dökku augu Emmu voru full af lítilsvirðingu. En Jósep skeytti því engu. Hann hafði bitið það í sig að fá hennar og því varð ekki haggað. 1 nokkra daga talaði hún ekki orð við hann. Þá var það einn morgun, að frú Hale kom út í garðinn til Jóseps og tók í hand- legginn á honum; henni var mikið niðri fyrir. „Ég held, að Emmu sé farið að lítast á þig. Hún er íarin að gefa þér auga.“ Hann brosti. „Kannski hún vilji ganga út með mér í kvöld." Hún gekk með honum um kvöldið og mörg næstu kvöld. Hann sagði henni með hóflausu stolti, að hann væri spámaður guðs, að hann sæi sýnir . . . sem hann lýsti nákvæm- lega, að margar syndugar manneskj-
Page 1
Page 2
Page 3
Page 4
Page 5
Page 6
Page 7
Page 8
Page 9
Page 10
Page 11
Page 12
Page 13
Page 14
Page 15
Page 16
Page 17
Page 18
Page 19
Page 20
Page 21
Page 22
Page 23
Page 24
Page 25
Page 26
Page 27
Page 28
Page 29
Page 30
Page 31
Page 32
Page 33
Page 34
Page 35
Page 36
Page 37
Page 38
Page 39
Page 40
Page 41
Page 42
Page 43
Page 44
Page 45
Page 46
Page 47
Page 48
Page 49
Page 50
Page 51
Page 52
Page 53
Page 54
Page 55
Page 56
Page 57
Page 58
Page 59
Page 60
Page 61
Page 62
Page 63
Page 64
Page 65
Page 66
Page 67
Page 68
Page 69
Page 70
Page 71
Page 72
Page 73
Page 74
Page 75
Page 76
Page 77
Page 78
Page 79
Page 80
Page 81
Page 82
Page 83
Page 84
Page 85
Page 86
Page 87
Page 88
Page 89
Page 90
Page 91
Page 92
Page 93
Page 94
Page 95
Page 96
Page 97
Page 98
Page 99
Page 100
Page 101
Page 102
Page 103
Page 104
Page 105
Page 106
Page 107
Page 108
Page 109
Page 110
Page 111
Page 112
Page 113
Page 114
Page 115
Page 116
Page 117
Page 118
Page 119
Page 120
Page 121
Page 122
Page 123
Page 124
Page 125
Page 126
Page 127
Page 128
Page 129
Page 130
Page 131
Page 132

x

Úrval

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.