Andvari

Árgangur

Andvari - 01.01.1972, Blaðsíða 33

Andvari - 01.01.1972, Blaðsíða 33
ANDVAHI LUNGINN ÚR JÖRPUM KERRUHESTI 31 um hafi verið sigað á hana. Henni lagðist aldrei neitt til hér nema þrældómur, sagði sú stutta. Hver segir það, sagði Mýraijhúsa-Jón. Ég her hana sjálfa fyrir því, sagði sú stutta. Adýrarhúsa-Jón bölvaði. Hún ber mann út, kerlingin, sagði hann. Svo glaðnaði yfir honum. Kannski hægt væri að mylja úrhenni, kerlingar- hróinu. Hvað ætli hún segði ef hún fengi senda svo sem eins og eina rúllupylsu. Var ekki nóg til af nýjum mat. Hverju skipti þá ein rúllupylsa. Ekkert mundi gleðja þessa blessaða þurfamanneskju meira. Kannski færi hún iþá að hugsa hlý- legar til síns ganila heimilis. Mýrarhúsa-Jón varð ekkert nema manngæzkan. Elún heyrðist á mæli hans og lýsti áf andliti 'hans, og það var ekki laust við að hann tryði því sjálfur að tími góðverkanna væri genginn í garð. Sú stutta sat alveg agndofa við borðið. Um þennan mann var sagt að hann lifði ekki fyrir annað en hesta og brennivín. Hún myndi nú trúa öðru úr þessu. Göngukonan kom tveimur kvöldum síðar með strigapokann sinn. Hún lagði hann til fóta í rúmið, og hvenær sem hún opnaði munninn sást í vinstri augn- tónnina, sem stóð eins og sverð út úr auðum tanngarðinum. 1 ungan göndlaðist um þessa einu tönn 'þegar göngukonunni varð mikið niðrifyrir út af tíðindum. Kannski spannst það af flekkóttri rollu. Kind sem hún hafði gengið fram á með lamb í burðarliðnum einhvern vordaginn þegar bláir dagar voru á fjöllum og koltin og mýrarnar urðu kvik af ungviði. Hún hafði svo sem togað lambið úr kindinni. Auðvitað kunni hún til verka, búin að þræla í vinnumennsku í þrjá- tiu og fimm ár. Skyldi 'hún hafa .dregið lamb úr kind eða hitt þó heldur. Idann átti nú bara fimm Ihundruð og sjötíu kindur Jarlsstaðabóndinn þegar bezt lút. Ekki bám þær allar fyrirhafnarlaust. Þá batt maður nú pilsið upp um sig klukkan sex á morgnana og leysti ekki niður fyrr en um miðnættið. Og stund- um kom Jarlsstaðabóndinn ríðandi og vildi fá sitt innan um hrokkinhnoðra með blauta naflastrengi. Það hafði bætzt ofan á hvenær sem honum sýndist. Nei, það var ekki mikið þótt hún drægi frá kind á leið milli bæja. En þetta hafði þó ekkert verið hjá fylliganginum í honum Mýrarhúsa-Jóni. En hann fór þó aldrei Iram á það, greyið. Kannski að orkan hafi öll farið í brennivín. Svo hló hún. En naumt skammtaði konan. Og matsár var konan. Og tungan vall fram með augn- tonninni og út milli gómanna eins og rauður hnoðri mitt í gráma og fellingum andlitsins. Sú stutta leit inn til hennar frá búverkunum. Þetta var ekki þvottadagur svo Iiún átti stund með gesti. Og ekki þurfti hún að ganga á milli bæja með poka. I lún átti heima á þessum stað. Hér mundi hún deyja. Þannig var misjafnlega kúið að manneskjunum. Og aldrei hafði neinn komið að henni um dagana og lieimtað sitt úti í mýri og það um sauðburðinn. Ég var beðin fyrir rúllupylsu
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144
Blaðsíða 145
Blaðsíða 146
Blaðsíða 147
Blaðsíða 148
Blaðsíða 149
Blaðsíða 150
Blaðsíða 151
Blaðsíða 152
Blaðsíða 153
Blaðsíða 154
Blaðsíða 155
Blaðsíða 156
Blaðsíða 157
Blaðsíða 158
Blaðsíða 159
Blaðsíða 160
Blaðsíða 161
Blaðsíða 162
Blaðsíða 163
Blaðsíða 164
Blaðsíða 165
Blaðsíða 166
Blaðsíða 167
Blaðsíða 168
Blaðsíða 169
Blaðsíða 170
Blaðsíða 171
Blaðsíða 172

x

Andvari

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Andvari
https://timarit.is/publication/346

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.