Ritröð Guðfræðistofnunar - 01.01.2013, Qupperneq 44

Ólafsson ortu t.d. lof til Guðbrands í dróttkvæðum vísum sem eru formáli
að Vísnabókinni 1612.49
Meðal Davíðssálma sem komu nýir í Grallarann 1594 var Davíðssálmur
134, „Allir Guðs þjónar athugið“. Samkvæmt Grallaranum átti að syngja
þennan sálm eftir predikun á sunnudögum frá kyndilmessu til níuviknaföstu
ef ekki væri altarisganga.50 Páll Eggert Ólason telur enga beina erlenda fyrir-
mynd vera að þessum sálmi og því getur hann verið frumortur á íslensku.
Séra Stefán Thorarensen endurorti sálminn fyrir Sálmabókina frá 1871 sem
prestsvígslusálm (Sálmabók, 1871, nr. 526).
Nokkrir Davíðssálmar í Sálmabók Guðbrands
Eins og fyrr greindi héldust flestir Davíðssálmar í sálmabókum þeim sem
gefnar voru út á Hólum fram að Höfuðgreinabók árið 1772. Þeir sálmar
sem teknir voru upp í Grallarann 1594 urðu hluti messusöngsins og fáeinir
þeirra eignuðust framhaldslíf í sálmabókarútgáfum 19. og 20. aldar. Fyrsti
sálmurinn er eins og fyrr sagði þýðing á sálmi eftir L. Oeler (d. um 1530)
og er á þessa leið í Sálmabók Guðbrands:
Fyrri þýðing:
Sæll er sá mann sem hafna kann
hrekkvísra manna ráði
og syndugra vegi aldrei ann
ei sat hjá skemmdar háði
heldur með vilja, hug og mátt
hreinferðuglega dag og nátt
að Guðs lögmáli gáði.
Þeim manni líkust eik sú er
upp vex hjá vatna straumi
á sínum tíma aldin ber
ei fellur laufné blómi.
Allt hvað hættir að hafast að
Seinni þýðing:
Sœll er sá maðurinn mœti
meingjörnum sneiðir hjá
og vandlega víkur fieti
vegum syndugra frá
og stendur þar ekki á,
hatar drepsóttar sæti
en sækir með lítillæti
Guðs orð sem mest hann má.
Líkur þeim viðinum væna
er vex í lækjarhlíð
sem gæsku kjarnann græna
gefur á sinni tíð
ei sölna laufn fríð
49 Sbr. Vísnabók Guðbrands, 2000, s. 4: „Móðurjarðar Guð gjörði / Guðbrand föður viljandi; /
á ísalandi ljósu reyndar / lifa verk yfirmanns klerka.“ (Einar Sigurðsson). Vísur sr. Magnúsar
Ólafssonar eru í Vísnabók á s. 5.
50 Hann var tekinn upp í aðra útgáfu Sálmabókar Guðbrands frá 1619.