Ritröð Guðfræðistofnunar - 01.01.2013, Page 50

í Sálmabók 1972 er setningunni „ei annar slíkur neinn“ breytt í „og
annar Guð ei neinn“. Lagið hefur notið vinsælda og hafa margir sálmar
verið ortir undir því.
Sálmur 67 er ekki í Davíðssálmahluta Sálmabókar Guðbrands heldur
í hlutanum Bænir og þakkargjörð. Yfirskrift hans er: „LXVII Ps[almus]
Deus miseratur nostri er bænar- og þakklætissálmur fyrir Herrans Kristí
velgjörninga og það hann hefur oss til réttrar trúar kallað.“ Hann mun
vera meðal fyrstu sálma sem Lúther orti og þræðir efni Davíðssálmsins
í þremur erindum. Fyrsta erindi er út frá versum 2 og 3, annað erindið
út frá versum 4—6 og lokaerindið út frá 7. versi. Kristsfræðileg áhersla
Lúthers birtist í þessum sálmi með því að orð Sálms 67.3-4 um veg Guðs
og hjálpræði meðal allra þjóða heimfærir Lúther til Krists og lokaerindinu
lýkur á lofgjörð til heilagrar þrenningar:
Es woll uns Gott genádig sein
und seinen Segen geben.
Sein Antlitz uns mit hellem Schein
erleucht zum ewigen Leben,
daj? wir erkennen seine Werk
und was ihm liebt aufErden,
und Jesu Christi Heil und Stárk
bekannt den Heiden werden
und sie zu Gott bekehren.
So danken, Gott, und loben dich
die Heiden uberalle,
und alle Welt, die freue sich
und sing mit grofem Schalle,
dafi du aufErden Richter bist
und láft die Sund nicht walten;
dein Wort die Hut und Weide ist,
die alle Volk erhalten,
rechtem Wegzu wallen.
Es danke, Gott, und lobe dich
das Volk in guten Taten.
Das Land bringt Frucht und bessert sich,
dein Wort ist wohlgeraten.
Es segne Vater und der Sohn,
uns segne Gott der heilig Geist,
dem alle Welt die Ehre tun,
vor ihm sich fúrchte allermeist.
Nun sprecht von Herzen: Amen.
48