Ritröð Guðfræðistofnunar - 01.01.2013, Qupperneq 173

sem að öllum líkindum væri ólæknandi en það mætti meðhöndla það. Hann
var ekki talinn eiga mörg ár ólifuð.
Þetta var árið 2000 og hann var 54 ára og var byrjaður á bók sinni The
God ofOld. Hann orðar þessa reynslu svo, að það hafi verið eins og tónlistin
í bakgrunni lífsins hans hafi þagnað, tónlist hins daglega lífs, sem virðist
ganga út frá því að við munum lifa um eilífð. Hann vitnar í Davíðssálm
102: „Guð minn, sviptu mér ekki burt á miðri ævi.“ Og raunar telur
Kugel líklegt að höfundur 102. Sálmsins hafi, eins og hann sjálfur, þjáðst
af krabbameini.
í bókinni The God of Old (2003) sýnir Kugel með fjölmörgum sláandi
dæmum, hvernig hinir elstu hlutar hinna hebresku ritninga (Gamla testa-
mentisins) eru talsvert á annan veg en sú útgáfa sem bæði gyðingdómur
og kristni hafa um aldir boðað af alvitrum, sínálægum og almáttugum
guðdómi.
Bókin In the Valley of the Shadoiv er annað og meira en persónuleg
sjúkrasaga hins kunna biblíufræðings. Biblíufræðin eiga sinn sess þar og
margt er kunnuglegt þeim lesendum hans sem þegar hafa lesið The God
ofOld. En reynslusaga hans er afar fróðleg og glíma hans við sjúkdóminn
alvarlega leiddi hann til að endurmeta ýmsa hluti og umfram allt að víkka
rannsóknarsviðið, eins og undirtitill bókarinnar ber með sér. Hann vildi
grafast fyrir um uppruna trúarinnar/trúarbragðanna.
„Það sem ýtti mér til að skrifa þetta var löngunin til að samþætta það
sem ég hafði rannsakað á löngu tímabili og það sem ég hef sjálfur séð og
reynt. Það hefur ekki alltaf verið auðvelt, en ég hef reynt að vera trúr hvoru
tveggja,“ skrifar hann í inngangsorðum.
I veikindum sínum upplifði Kugel mjög sterkt tilfmninguna fyrir smæð
mannsins og sú tilfinning skapaði hugrenningatengsl við ýmis stef og
trúarleg minni úr rannsóknum hans á fornum trúarbrögðum. Hann ákvað
að skoða það nánar ef hann fengi tækifæri til þess. Þessi bók hans er
afrakstur þeirrar leitar og rannsóknar. Hann bendir á forna texta þar sem
ekki fer á milli mála að guðdómurinn er yfirmáta stór en manneskjan að
sama skapi lítilfjörleg. Þessi áhersla lifi góðu lífi víða í Miðausturlöndum en
í hinum vestræna heimi sé allt annað uppi á teningnum og hann minnist
fyrirlestur guðfræðings sem hann hlýddi á og hugsaði að hér væri maðurinn
mjög stór en Guð mjög fjarlægur.
171
L