Úrval - 01.04.1947, Síða 80

Úrval - 01.04.1947, Síða 80
78 TJRVAL stéttamun starfsmanns og stjórnanda, er svo bar undir, að ég hitti hann á förnum vegi eða vann með honum framyfir skrif- stofutíma. Eftir þetta gat ég ávallt um- borið skapbresti hans með þögn og þolinmæði, af því að hann hafði vakið samúð mína með því að sýna mér, hvernig hann væri í raun og veru, þegar ég fékk tækifæri til að sjá svipleiftur þess, er bezt var í fari hans. Sem fullkomna andstæðu við þenna mann get ég nefnt gjald- kera við banka, sem ég starfaði eitt sinn við. Mig minnir, að það hafi verið Emerson, er sagði um hinn vinalausa Henry Thor- eau, að það hafi verið eins og að taka um trjágrein að taka í hönd Henry. Og sömu sögu hefi ég aðsegja um gjaldkera þenna. Hann hef- ir aldrei getað verið mér annað eða meira en tákn um vald. Jf. Tillitsleysi gagnvart sjálfs- virðingu undirmanna. Flestir starfsmenn hafa ein- hvern snefil af sjálfsþótta til að bera. Þeir fara ekki á mis við þá gömlu og góðu tilfinningu, að þeir séu engu verri en aðrir. Ég hefi fúslega tekið þungum á- drepum, er mér hafa verið veitt- ar í einrúmi, en ef ég hefði ver- ið þannig víttur í annarra á- heyrn, mundi ég hafa sár- skammast mín og um leið orð- ið sárreiður. Athugasemdir, sem kastað er fram um hæfileika eða gáfna- far starfsmannsins, geta líka orðið vinnuveitandanum dýrar, því að þær gera að engu sjálfs- traust það og metnað, sem nauð- synlegur er, ef vel á að vinna. Einu sinni heyrði ég forstöðu- mann hrópa til skrifstofustúlku sinnar: „Á ég að trúa, að þér vitið ekki annað eins og þetta, ungfrú Gray? Þér hljótið að hafa gengið hér um eins og sof- andi sauður, ef þér vitið þetta. ekki.“ Ekki er ástæðulaust að ætla, að slíkar ávítur fylli starfsmanninn reiði, sem drep- ur hvern snefil af umbótavið- leitni. 5. Ala á ríg og tortryggni. Fyrst þegar yfirmaðurinn fer að drepa á það í einkasamtölum við menn sína, hve annar mað- ur í félaginu sé hæfileikalaus, verður trúnaðarmaðurinn upp- veðraður. En ef hann er greind- ur maður og gætinn, fer ekki hjá því, að honum muni hvarfla í hug, hvað yfirmaðurinn muni segja um hann í trúnaði.
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132

x

Úrval

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.