Úrval - 01.04.1947, Blaðsíða 116

Úrval - 01.04.1947, Blaðsíða 116
114 ÚRVAL „Ég er að komast að henni, góða mín. Ég hefi tekið saman heila ræðu, og við höfum ekk- ert sérstakt fyrir stafni til kvölds.“ ,,Ég er dálítið kunnug högum þínum, Lanny, að minnsta kosti get ég getið mér til um þá. En mér er ómögulegt að gizka á, hverja af vinkonum þínum þú myndir kjósa þér fyrir konu, ef þú mættir ráða.“ „Ég skal játa, að ég hefi ver- ið lengi að átta mig; en ég hafði nægan tíma og hvað átti ég að gera við hann?“ „Segðu mér nú alveg satt: Hefir þú nokkurntíma elskað Lizbet?“ „Ég er tregur til að nota orðalagið „að elska,“ það er við- sjált. Ég „elskaði,“ þegar ég var ungur; það er sálarástand, einkennt af taumlausri ástríðu og dómgreindarleysi, sem getur leitt til mistaka og sárra þján- inga. Ég er þeirrar skoðunar, að maður, sem er kominn yfir fert- ugt, ætti ekki að láta leiðast út í slíkt ástand — og því síður að óska þess.“ „Ég heyri, að þú hefir undir- búið ræðuna vel.“ „Trúðu mér, ég hafði heilan mánuð til umhugsunar um borð 1 Oriole. Ég gat ekki sagt neitt, en ég gat hugsað, og ég hefi athugað allar aðstæður gaum- gæfilega.“ „Allt frá því er þér varð ljóst, að samlífið með Lizbet yrði leið- inlegt ?“ „Alveg rétt. Það var lagt fast að mér að giftast Lizbet, það skaltu vita. Móðir mín og ann- að skyldfólk mitt gerði það sem það gat til að koma okkur sam- an. Fyrir föður mínum vöktu fjárhagsleg sjónarmið, því að Reverdy var orðinn mesti hlut- hafi í fyrirtæki hans. Þegar ég hitti Lizbet fyrst, þótti mér hún góð og elskuleg stúlka, og ég gat hugsað mér að giftast henni. Hún hefir víst orðið ástfangin af mér strax og ekki skipt um skoðun síðan; það var óheppi- legt, því að ég komst brátt að raun um, að hún var gersamlega áhugalaus um hugðarefni mín. Starf mitt olli því, að ég varð að umgangast fólk, sem hafði mikla samúð með fasistum. Ef ég hefði gifzt konu eftir mínu höfði, hefði ég orðið að fela hana og slíkur hjúskapur er óskemmtilegur. Ég reyndi það einu sinni, og ég veit, að hvorki karlmaður né kona getur verið
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132

x

Úrval

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.