Skírnir - 01.04.1912, Side 38
134
Nokkrar ath. um isl. bókmentir á 12. og 13. öld.
komið til hugar að gizka einu sinni á frændsemi milli
þeirra, jafn nærri sem það virðist þó liggja.
Með því að eg þykist öldungis sannfærður um, að Styrmir
sé á þennan hátt rétt talinn til ættar, verður einmitt sumt
ljósara en áður um ritstörf hans, t. d. samvinna hans og
Karls ábóta á Þingeyrum við söguritun (Sverrissögu), með
þvi að telja má nokkurn veginn víst, að Styrmir haíi alist
upp í því klaustri, bæði undir handleiðslu föður síns (f
1187) og Karls ábóta (f 1213) samtiða hinum alkunnu
fræðimönnum: Oddi munk Snorrasyni (á efstu árum hans)
og Gunnlaugi munk Leifssyni (f 1219). Þar mun Styrmir
hafa fengið alla klerklega mentun og vígst kenni-
mannlegum vígslum, því að prestvígður var hann, hvort
sem hann hefir verið beinlínis klausturmunkur á Þing-
eyrum eða ekki. Og það verður vel skiljanlegt, að hugur
hans hafi snemma hneigst að bókiðnum, því að Þingeyra-
klaustur var um það skeið, á síðari hluta 12. aldar og
nokkuð fram á hina 13., höfuðból íslenzkrar sagnaritunar
hér á landi, svo að önnur klaustur komust þá hvergi
til jafns við það. Þá er aðrir eins menn og Karl ábóti,
Oddur, Gunnlaugur og Styrmir hinn fróði voru þar
samtímis, verður ekki annað sagt en að klaustrið hafi
verið vel skipað. En Styrmir hefir verið sá, er flutt hefir
með sér suður á land sagnafróðleikinn úr Þingeyraklaustri
og gróðursett hann þar meðal annars í samvinnu við
snillinginn Snorra Sturluson. Þykir mér sennilegast, að
Styrmir hafl verið nyrðra, líklega á Þingeyrum, þangað
til Karl ábóti sagði af sér ábótadæmi þar 1207, en flutt
þá suður i Borgarfjörð, ef til vill að Ilítardal til Þorláks
Ketilssonar. Var þar eins konar klausturlifnaður um tima,
þótt óljósar sagnir séu um það klaustur, enda mun það
aldrei hafa komist á reglulega fastan fót, en verið frekar
sem eins konar heimilisskóli ábúandans í Hítardal. Þor-
lákur Ketilsson var dótturson Þorleifs beiskalda og ná-
skyldur Gilsbekkingum, sem áður er getið. Hygg eg
áreiðanlegt, aðStyrmir hafi verið kominn suður, áður en hann
varð lögsögumaður, en það varð hann 1210, og hafði það