Skírnir

Årgang

Skírnir - 01.04.1912, Side 12

Skírnir - 01.04.1912, Side 12
108 Skáldspekingurinn Jean-Marie Guyau. manninum sjálfum, en þyrfti hyorki að stafa af hræðsl- unni við drottinvöldin né af hamingjufýsn manna. I þessum tilgangi samdi hann rit, er hann nefndi »Uppkast að siðfræði án skylduboða og refsinga« (Esquisse d'une morale sans obligation ni sanction). Andæfði hann þar fyrst siðastefnum þeim, sem drepið var á, og reynir svo að sýna fram á, hvernig siðgæðið vaxi svo að segja út úr sjálfu lífinu. Bendir hann fyrst á þá frjósemi iífsins, sem lýst er liér að ofan, segir, að lífið sé líks eðlis og ljósið, það sé eins og skapað til að geisla út á við. Og eins og likams- lífið sé ekki einasta fólgið í endurnæringu, heldur vexti og æxlun, þannig sé það eðlileg tilhneiging manna að lifa með öðrum og fyrir aðra, í þeirra þarfir, þeim til gagns og yndis. Því að eins og við höfum tilhneigíngu til að segja öðrum frá hugsunum vorum og eins og við iðulega samhryggjumst og samgleðjumst öðrum, þannig erum við og fúsir til þess að starfa fyrir þá eða í þágu áhugamála vorra. Kemur þetta af þeirri fylling iífsins og ofgnægð lífsorkunnar, sem áður hefir verið getið um. Það er hinn innri máttur, er kemur oss til að elska, starfa og stríða. Hann þarf afrenslis, og við erum svo að segja opnir til allra hliða, þar sem æðar samúðar vorrar renna yfir til annara. Lifið er þvi enginn hagfræðislegur útreikningur, beldur starf. Og við störfum ekki af því, að við höfum ánægju af því, heldur til þess að leita starfsþrekinu full- nægingar. En svo kemur auðvitað ánægjan í kjölfarinu á eftir. En geta menn nú ekki beitt starfskröftum sínum á annan hátt en til samúðar og ástar, t. d. til harðvítugrar eigingjarnar framsóknar, er lýsi sér í ófyrirleitni og raetnaði? Jú, segir Guyau. En sá, sem þannig fer að ráði sínu, limlestir sjálfan sig og einangrar. Það verður sífelt kaldara og snauðara kringum hann; hann kelur á hjartanu og ofmáttur hans verður að síðustu að vanmætti. En í kringum þann, sem sáir lífsgleðinni og lífsláninu í kringum sig, verður ávalt hlýrra og hlýrra og sál hans

x

Skírnir

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Skírnir
https://timarit.is/publication/59

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.