Skírnir

Árgangur

Skírnir - 01.04.1912, Blaðsíða 10

Skírnir - 01.04.1912, Blaðsíða 10
106 Skáldspekingurinn Jean-Marie Guyau. sjóndeildarhringurinn raunar æði þröngur, en hann smá- víkkar, eftir því sem vit og þekking vex. I fyrstu lifum vér svo að segja innan fjögra veggja. Svo förum vér að gægjast út fyrir, út á hlaðið, út yfir túnið, upp eftir hlíð- inni og upp á fjallið. Og af fjallinu lítum vér yfir land- ið, en þaðan fáum vér hugmyndir vorar um lönd og höf. -Og að 8Íðustu reynum vér að skapa oss hugmyndir um heiminn og alla tilveruna. Svo mikil er frjósemi andans. En frjósemi tilfinninganna er engu minni. Vér höf- um fleiri tár en þau, sem vér þurfum til eigin þjáninga vorra. Oleði og hrygð leita oftast út á við til samfélags við aðra og þetta samfélag getur orðið æ stærra og stærra. I fyrstu er það bundið föður og móður, bróður og systur og einstöku ástvinum. Svo fer það að ná til vina og kunningja og nær oft ekki lengra. Hjá flestum nær þó samúðartilfinnningin til stéttarinnar og jafnvel þjóðarinn- ar. Og til eru þeir menn, er bera alt mannlegt fyrii- brjósti sér, hafa hluttekning með öllu því, sem lífs er. En þetta sýnir, að einnig tilfinningin getur þanið sig. En með tilfinning og hugsun fer oftast viljinn. Sá sem hugsar mest um sjálfan sig og sinn hag, verður fljótt síngjarn og sérdrægur. En sá sem hefir mætur og ást á öðrum og finnur til með þeim, mun einnig starfa fyrir þá. Það fer að miklu leyti eftir tilfinningum manns- ins hversu víðfeðminn hann er. En hvort sem samúð mannsins nær nú langt eða stutt, er starfið ærið margvís- legt og kvíslast og skiftist ávalt meir og meir eftir því sem þjóðfélagslífið verður margbrotnara. Og þó menn með vinnu sinni hugsi ekki um annað en að starfa sjálfum sér í hag, verður ávalt gagn að vinnu þeirra fyrir aðra, þvi að mannlegt félag er eins og ein samfeld heild, þar sem hvað bindur annað. Upp af mannfélaginu og hinum sýnilega heimi rís að síðustu hugsunin um samfélag allra skynsemigæddra vera og hugsunin um framlenging lífsins til eilífðarinnar. Þar hefst heimur trúarinnar. Hann hvílir einnig á sömu viðleitninni og sömu óskinni, óskinni um vöxt og viðhald
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96

x

Skírnir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Skírnir
https://timarit.is/publication/59

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.