Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.09.1988, Blaðsíða 72

Tímarit Máls og menningar - 01.09.1988, Blaðsíða 72
Tímarit Máls og menningar í tuskuna fyrir innan. Jafnvel þó hún tyllti sér á tá náði hún tæpast til að þvo efstu rúðurnar. Hún hélt sér dauðahaldi með annarri hendi í vafningsviðargrein um leið og hún reyndi að afmá óhrein- indin með hinni. Á meðan María var að bisa við þetta hallaðist glugginn sem hún hafði komið út um sífellt meira aftur. Að lokum small hann í falsið með lágværri stunu og hún var lokuð úti. En svo upptekin var hún við að ná skítnum burt að hún tók ekki einu sinni eftir því. Vafningsviðurinn hafði fikrað sig upp frá klettinum í tímanna rás. Hann myndaði nú þéttofna breiðu upp eftir veggjunum svo ekki varð greint nema kastalinn og kletturinn væru eitt. Það var sem kastalinn hefði sprottið þarna upp úr jörðinni á grænni brók. María var að gefast upp við frönsku gluggana. Það var sama hvernig hún nuddaði og strauk, móðan breiddi sig yfir glerið jafn- óðum. Þegar hún hafði lokið við neðstu rúðurnar voru þær efstu ná- kvæmlega eins og áður, svo skýjaðar að varla varð nokkur hlutur greindur í gegnum þær. Hún ákvað að láta við svo búið standa og fara heim þó henni væri það þvert um geð. En þegar hún ætlaði að opna gluggann til að komast inn aftur stóð hann blýfastur. Það var ekki á honum að sjá að hann hefði verið opnaður í hundrað ár. María fann ískalda skelfinguna hellast yfir sig. Hún hafði ekki heyrt í hinum konunum frá því um miðjan dag. Þær myndu heldur aldrei heyra til hennar né sjá hana í gegnum gluggana sem versnuðu stöðugt og voru nú mattir og svartir. Grænir mosahnoðrar voru farnir að spretta upp efst í hornunum. María snéri sér hægt við því hún gat ekki lengur afborið að horfa á ógeðslegt grómið breiðast út með undraverðum hraða rétt við andlitið á henni. Hún stóð á gluggasyllunni í kvöldsólinni og horfði yfir dalinn. Hendur hennar voru teygðar út til hliðanna sem armar Krists á krossinum og hún hélt sér í vafningsviðinn beggja megin við gluggann. Innra með henni hafði skelfingin vikið fyrir undarlegri ró. Hún leit út yfir friðsælt þorpið, yfir akrana og skóginn í fjarska og hugs- aði með sér að hún hefði þó allavega gert skyldu sína. Sem snöggvast fann hún sáran sting í öðrum lófanum. Hún leit til hliðar og sá að vafningsviðurinn hafði skotið sprota í gegnum hönd- ina á henni. Andartaki seinna fann hún sting í hinum lófanum og 326
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140

x

Tímarit Máls og menningar

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.