Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.09.1988, Blaðsíða 123

Tímarit Máls og menningar - 01.09.1988, Blaðsíða 123
Johnny er ekki sá sem hann lítur út fyr- ir að vera. Persónulýsing hans er því með öfugum formerkjum; við þekkjum hann aðeins út frá því sem hann er ekki. Líkt er á komið í kynnum okkar af öðr- um persónum bókarinnar, sem og fólki á vettvangi dagsins. I blaðaviðtölum hefur Sjón gert nokkuð úr því að hann sæki sér fyrir- myndir í „verri kúltúr", hann segist til dæmis byggja persónu Johnnys á ungl- ingahetjum á borð við Mad Max og Bob Moran. Að mínu viti á Johnny fátt sam- eiginlegt með Max annað en framtíma og óvenjulegt ökutæki og með Moran annað en snöggklippt hárið. Mér finnst eftirtektarverðari líking með Stálnótt og „Hel" eftir Sigurð Nordal þar sem segir frá Álfi frá Vindhæli. Sagan birtist í smásagnasafninu Fornar ástir en þann titil ber einmitt einn kaflinn í þætti Johnnys Triumph. Johnny hefur numið staðar í undirdjúpunum á leið til lands og lætur hugann reika. Kaflinn hefst á skammstöfuninni T.V. en fyrri hluti hans fer í að lýsa ónafngreindri stúlku sem er með snöggklippt hár, hefur þyrna úr enninu og er í fjörlega mynd- skreyttum kjól. Hún afklæðir sig með aðstoð ástmanns síns og afhjúpar þann- ig smátt og smátt tilkomumikið húð- flúr. Myndirnar verða um stund aðalat- riði; á hálsi stúlkunnar eru þungir skýjabólstrar, úr þeim falla steingeitur, hrafnar og brennandi leðurblökur en fyrir neðan standa skallaklipptir munk- ar sem „bitu í tungur sínar til að varna þeim að skríða út á ungt ilmandi holdið sem þær voru flúraðar á." (15). Þarna, eins og víðar, fylgjum við ekki lengur meginþræði frásagnarinnar heldur er notuð aðdráttarlinsa til að skoða smá- þætta þræði hennar. (Kaflarnir Augað, Húðflúr og Ör eru dæmi um þetta.) Umsagnir um bækur Seinni hluti kaflans lýsir samförum stúlkunnar og ástmannsins: Þegar húðin strekktist yfir rif- beinin opnaðist rifa sem lá ská- hallt frá brjóstinu en hvarf í kráku sem barðist um í hendi munks. Hún snerti hana og glennti varlega, fín slímrönd lá með börmunum. /. . ./ Hann beygði sig í hnjánum. Upp úr öxlum hans uxu horn. I gegnum lófa hennar lágu göt eins og sam- ankipraðir, kyssandi munnar. Hún lagði þá á hornin og þrýsti svo þau gengu í gegn og stóðu upp úr handarbökunum en með fingrunum greip hún um axlirn- ar. Þannig hékk hún á honum þegar limurinn rann inn um opið á síðunni. Hann hreyfði sig fram og aftur. Þyrnarnir á enni hennar rispuðu brjóst hans og maga. Þá gekk hvass limurinn í gegnum hjartað og hann sleppti beiskum vökvanum inn í hana. Hann sá strax eftir henni. T.V. (16-17) Hvort sem Johnny er að rifja upp forn- ar ástir sínar eða sjónvarpsmynd er gaman að bera þessi samskipti saman við það hvernig Álfur frá Vindhæli kremur hjörtun í hverri stúlkunni á fæt- ur annarri í endalausri leit sinni að full- nægju og sér loks eftir öllu saman. Eins og sést best af nöfnum kvenn- anna í „Hel" er sagan allegóría. Stúlkan í Fornum ástum Sjóns er að vísu nafn- laus en þyrnikórónan og götin í lófum hennar gera hana að augljósri krists- gervingu. Það opnar lesandanum leið að lesa þennan lostafulla kafla sem alle- góríu um samræði góðs og ills, Krists og Satans, sem hefur hornin upp úr öxl- unum eða sem stílfærða mynd af kúgun 377
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140

x

Tímarit Máls og menningar

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.