Skírnir - 01.04.1912, Síða 83

Skúli Magnússon.
17»
Augun snör sem elding flygi
undan vind af snjógum tindi.
Runnu þá fyrir rausnarmanni
refja-þrjótar á detti-fótum.
Allur brast, fyrir orku og snilli,
okurhringur landið kringum.
Það sá Skúli, að þjóðarsæla
þar á stað, sem iðnarmaður
rís á leggi reynslu-trygga
ráðins vilja, er snýr að dáðum.
Engin þjóð með orðastangi,
einu saman fimbulglamri,
stendur rétt, þó stappi af þótta
stórum fótum á beru grjóti.
Eftir Skúla er okkar kröftum
auðfær gata f r a m að rata:
Æskan laus við ofur-gáska,
auðg að viti og traustum litum.
Ellin glöð við aftanroða,
auði trygð til hinstu bygðar.
Stýrt sé landi af styrku hjarta.
Stöðug sjón á vori grónu.
Þingeyingur! þinn mun lengi
þjóðum-kunni lifa hróður,
fyrir hönd, sem föðurlandi
færði glóð, sem kveikti móðinn.
Þín var ást á fólki og Fóstru
flauta-manna drýgri i þrautum.
»Meiri verður þinn en þeirra
þrifnaður allur uns himinn rifnar*.
Guðmundur Friðjónsson.
12*