Skírnir

Árgangur

Skírnir - 01.04.1912, Síða 13

Skírnir - 01.04.1912, Síða 13
Skáldspekingurinn Jean Marie Guyau. 109 auðgast að sama skapi sem áhugamál hans vaxa. En snúum nú að siðfræði Guyau’s. Það sem alment nefnist skyldutilfinning er i raun og veru ekki annað en innri máttur, er veldur meira en þvi, sem af honum er heimtað að öllum jafnaði. Það er ein- hver innri þensla, er krefst afrenslis. I stað þess því að segja eins og venjulega.: þú getur, því þú skalt! ætti fremur að snúa því við og segja: þú skalt, því þúgetur! Ekki er nein liætta á þvi, að áliti Guyau’s, að orka þessi og starfsþróttur snúist til eigingirni, ef maðurinn elst upp við alúð og nærgætni og hjálpfýsi við aðra. En harkan og ónærgætnin einangrar hugina og kemur þeim til að leita inn í sjálfa sig, að loka sig inni i hiði sinu. Þó heldur Guyau, að menn séu ávalt að verða félagslynd- ari, og að sá tími muni koma, að menn hugsi engu síður um aðra en sjálfa sig. Og er það göfug bjartsýni. Mælikvarða sinn á þvi, hvað sé siðferðislega rétt, á maðurinn að sækja í vitund sjálfs sín með því að gera hinar háleitustu hugmyndir sinar um mannlegt samfélag að reglu fyrir breytni sinni. Guyau heldur sem sé fram þeirri kenningu stjúpföður síns, að hugsjónir manns séu hugaröfl ((idées-forces)] hugsjónir að því leyti sem þær leiði manni takmarkið fyrir hugskotssjónir, en öfl að svo miklu leyti sem þær knýi manninn til framkvæmdar. Þann einn telur hann því sönnu siðgæði gæddan, sem ekki hefir hugsjónirnar að tómu munnfleipri, heldur lætur huga fylgja máli og sýnir þær í verkinu. Sá einn er siðferðislega heill, en hinir veilir og hálflr. Og svo hygg- ur Guyau, að æðsta hugsjónin, æðsta siðaboðið sé þetta: »Þroska þú líf þitt í allar áttir; vertu eins þróttmikill og víðfeðminn einstaklingur eins og þér er unt, en til þessa verður þú að vera eins félagslyndur og þér er auðið*. (Esquisse. 5. útg., bls. 140). Siðaboð þetta hyggur Guyau að nægi mönnum hvers- dagslega. En til þess að krefjast hinna miklu fórna af manninum sér hann engin önnur ráð en að skirskota til veglyndis hans og þess, hversu hann allajafna hefir gam-
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96

x

Skírnir

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Skírnir
https://timarit.is/publication/59

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.