Andvari

Árgangur

Andvari - 01.01.1988, Síða 69

Andvari - 01.01.1988, Síða 69
ANDVARI „ÉG MINNIST ÞVÍNÆR DAG HVERN BERNSKU MINNAR“ 67 En hvað sem því leið, hélt annar straumur að líða hjá, ósýnilegur straumur tímans — og tók til að hvata för sinni eftir því sem bernska og unglingsár fjar- lægðust. Ég mun hafa verið um fertugt, þegar hljóðlát spurning vakti mig og hélt fyrir mér vöku lengi nætur: „Hvernig stendur á því, að aldrei líður þér eins vel og þegar þú ert í námunda við gróður, fugla og umfram allt læki og ár, straumvötn og stöðuvötn?" „Ætli það sé ekki vegna þess, að bernskustöðvar mínar voru austanfjalls,“ svaraði ég. „Af hverju ertu svona sólginn í að vera nálægt lækjum, ám og vötnum? Vegna veiðidellu, eða hvað?“ var spurt. „Ekki nema að nokkru leyti,“ svaraði ég. „Líkami minn er að mestu þjarft vatn, sem er einn dásamlegasti hluti...“ „Hluti hvers?“ var spurt. „Sköpunarverksins," svaraði ég og snaraðist fram úr rúminu, leit til stjarna, fór síðan að lesa í bók til þess að losna við fleiri spurningar. „Vatn,“ sagði ég við sjálfan mig, „vatn og vötn, lindir, uppsprettur, lækir smáir sem stórir, ár, fljót og elfur — öll þessi orð geta í senn fallið að látlausri mynd og verið tákn, jafnvel svo víðfeðm, að þau hafi boðskap að flytja.“ Upp úr þessu fóru lækirnir á Litla-Hálsi og Torfastöðum að smeygja sér inn í verk mín ásamt fljótum og vötnum austanfjalls. En um það er þarflaust að fjölyrða. Hugfró og styrkur Þegar Ólafur Jóhann hafði á þennan hátt minnst bernsku sinnar, svo að fremur hktist smásögu enfrásögn í viðtali, var hann spurður um bókakost á æskuheimili sínu og hvort skáldskapur hefði verið þar í heiðri hafður. Bókakostur foreldra minna var þónokkur á þeirrar tíðar vísu, en þætti nú á dögum harla fábreyttur. Foreldrar mínir höfðu skáldskap ekki aðeins í heiðri, heldur veitti hann þeim hugfró og styrk í harðri lífsbaráttu. Móðir mín hét Ingibjörg Þóra Jónsdóttir, Matthíassonar og var breiðfirskrar °g sunnlenskrar ættar. Hún ólst að verulegu leyti upp á miklu menningar- heimili, hjá frænda sínum séra Jens Pálssyni og Guðrúnu Pétursdóttur konu hans, fyrst á Útskálum á Reykjanesi, en síðar á Görðum í Garðahverfi. Auk þess hafði hún verið tíður gestur á öðru menningarheimili, þegar hún var vetrarlangt í Reykjavík að læra fatasaum. Petta var heimili Stefaníu frænku hennar Guðmundsdóttur og Borgþórs Jósefssonar, barna þeirra hjóna og móð- ursystur hennar, Solveigar Guðlaugsdóttur, sem var fóstra Stefaníu. Enn í dag undrast ég, hvílík kynstur ljóða og laga móðir mín kunni. Hún hafði yndi af söng, enda hafði söngur verið iðkaður á heimili séra Jens og Guð-
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132
Síða 133
Síða 134
Síða 135
Síða 136
Síða 137
Síða 138
Síða 139
Síða 140
Síða 141
Síða 142
Síða 143
Síða 144
Síða 145
Síða 146
Síða 147
Síða 148
Síða 149
Síða 150
Síða 151
Síða 152
Síða 153
Síða 154
Síða 155
Síða 156
Síða 157
Síða 158
Síða 159
Síða 160
Síða 161
Síða 162
Síða 163
Síða 164
Síða 165
Síða 166
Síða 167
Síða 168
Síða 169
Síða 170
Síða 171
Síða 172
Síða 173
Síða 174
Síða 175
Síða 176
Síða 177
Síða 178
Síða 179
Síða 180

x

Andvari

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Andvari
https://timarit.is/publication/346

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.