Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga - 01.01.1941, Síða 77

Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga - 01.01.1941, Síða 77
NORÐUR Á ROSS 53 En þið getið ímyndað ykkur hvernig þeim muni líða með sjálfum sér svona fyrsta sprettinn, sem verða að læra alt að nýju hjá okk- ur vegna þess, að kynslóð sú, sem ól þá upp, gaf þeim engin andleg Verðmæti í arf, af því hún gleymdi guði feðranna á gani sínu og flani eitthvað út í loftið, gróf borgarsíki og umturnaði grænni grundinm eins og blótneyti og bandvitlaus bú- fræðingur, en týndi hugsjón ald- anna úr heilanum og helgustu ætt- urgiftu sinni úr hjartanu . . . Aftur greip Magnús fram í fyrir niiðlinum og spurði dálítið æstur, að því er virtist af mæli hans: Já — en búa samt ekki þau hjón saman í andans heimi, sem guð og ftienn hafa samtengt á jörðunni, tii dæmis að taka hér í Winnipeg, þó að maðurinn, skulum við segja, sé breskur en konan íslensk? Miðillinn þagði í tvær eða þrjár íuínútur, og ekkert rauf hina djúpu næturkyrð nema lágar ræskingar og htilsháttar hóstakjöltur, sem íslend- lngar fluttu með sér að heiman, en ^nagnaðist ætíð með haustinu og beyrðist oft á samkomum þeirra og Good-Templara-fundum á North west Hall, og í lúthersku og únítar- lsku kirkjunum, og raunar alstaðar, Þar sem fáeinir landar söfnuðusi Saman í sínu nafni. Jafnvel miðillinn, eða andinn., sem 1 honum talaði, gaf tvisvar frá sér veikt hljóð, því þegar einn landinn byrjaði, þá var öðrum hætt, rétt eins og þetta væri kitlandi hlátur- sýki, þótt það í rauninni líktist ^eira hryglunni í kvífénu heima. Þegar miðillinn tók aftur til máls, vartaði fregngjafi hans um truflan þá, sem spurningar ollu þegar grip- ið væri óvænt fram í hugsana-flutn- inginn frá öðrum heimi til þessa heims, sem án þess, og með öllum bestu skilyrðum fyrir hendi, væri miklu meiri örðugleikum bundinn og erfiðari, en nokkur menskur skilningur gæti gripið. En sökum þess, að af einlægum og fróðleiks- þyrstum huga hefði spurt verið, þá skyldi þó ekki svarið bresta. En fleiri spurningum gæti hann (and- inn) ekki svarað í kvöld. Þegar þessum athugunum var lokið, sneri andinn sér að spurn- ingu Magnúsar og lét miðilinn taka svo til orða: “Þeim er saman vera vilja verður sundur kipt á miðri leið; aðeins sjást og aftur skilja endurtekst um lífsins gervalt skeið,’' var eitt sinn kveðið á íslandi um jarðnesku ástina, en fyrir handan skilur dauðinn enga að, sem kjósa sér samleið og tengdir eru sálrænu sambandi. Þar mega hjón af sama þjóðarstofni halda áfram um eilífð að búa saman ef þau vilja það bæði, og eru ekki fyrir löngu orðin oí þreytt hvort á öðru í jarðneska stríðinu. Einnig geta elskendur, sem var “kipt í sundur á miðri leið,” unnast í eilífri sambúð. En sam- líf karls og konu þar, er ekki bundið sömu böndum og hér. Hér magnar ástin sig á holdlegan hátt, en þar á andlegan, sem engu dauðlegu holdi er unt að skynja að fullu. Og þeg- ar hinum fyrra búningi er svift af elskendunum, þá er alls ekki víst, að eftir standi andlegir sálufélagar. En sál hvers manns, eins og hún birtist í líkama sínum á jörðinni, er fyrst og fremst partur úr sál
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132
Síða 133
Síða 134
Síða 135
Síða 136
Síða 137
Síða 138
Síða 139
Síða 140
Síða 141
Síða 142
Síða 143
Síða 144
Síða 145
Síða 146
Síða 147
Síða 148
Síða 149
Síða 150
Síða 151
Síða 152
Síða 153
Síða 154
Síða 155
Síða 156
Síða 157
Síða 158
Síða 159
Síða 160
Síða 161
Síða 162
Síða 163
Síða 164
Síða 165
Síða 166
Síða 167
Síða 168
Síða 169
Síða 170
Síða 171
Síða 172
Síða 173
Síða 174
Síða 175
Síða 176
Síða 177
Síða 178
Síða 179
Síða 180
Síða 181
Síða 182
Síða 183
Síða 184
Síða 185
Síða 186
Síða 187
Síða 188
Síða 189
Síða 190
Síða 191
Síða 192
Síða 193
Síða 194

x

Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga
https://timarit.is/publication/895

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.