Uppeldi og menntun - 01.07.2012, Síða 124

Uppeldi og menntun - 01.07.2012, Síða 124
Uppeldi og menntUn/icelandic JoUrnal of edUcation 21(2) 2012124 trú leikSkÓlabarna Á eigin getU fengið heitið „uppeldis(fræði)leg skráning“ eða „iðjuskráning“ (e. pedagogical docu- mentation), aðferð sem felur í sér marghliða ferli og túlkanir (Hoyuelos, í prentun, bls. 148–149; Rinaldi, 2006, bls. 61–64). Samkvæmt Sophie Alcock (2000) er uppeldis- fræðileg skráning víðfeðmari aðferð og veitir fjölbreyttari gögn en aðrar aðferðir við þátttökuathuganir, ekki síst vegna hinna fjölbreyttu verkfæra sem eru meðal annars myndavélar og vídeóupptökuvélar auk almennrar ritunar. Til dæmis ná myndir og hljóð atburðum sem erfitt getur reynst að nema með einberri skriflegri skráningu. Þarna geta leynst mikilvægir þættir í fari barnanna sem hinn fullorðni rannsakandi tekur ekki eftir fyrr en við ígrundun skráningarinnar eftirá. Hillevi Lenz Taguchi (1997, 2000, 2010), sem skrifað hefur allnokkuð um skráningar- aðferðina, bendir á hve erfitt er að skilgreina og lýsa henni, aðferðin feli í senn í sér viðhorf og samskipti. Það má segja að hér sé um að ræða mannfræðilega og eigind- lega gagnaöflunaraðferð til að rýna og ígrunda skólastarf, þar sem rannsakandi/ kennari og sá sem er rannsakaður/barn er bæði meðvitaður um gerð skráningarinnar og tekur þátt í að túlka og ígrunda hana (Kocher, 2008). Það sem skráningaraðferðin hefur umfram flestar aðrar er að hún veitir tækifæri til að fanga og sýna fjölþætt og flókin fyrirbæri, svo sem námsferli, námsaðferðir og hugmyndir barna um veröldina og þeirra eigin þátttöku í henni. Aðferðin byggist á þeirri sýn að sú þekking sem börn veita fullorðnum sé jafnmikilvæg og þekking sem fullorðnir veita börnum. Hér er því um að ræða aðra nálgun við skráningu og túlkun hennar en til að mynda hefð- bundnar atferlisathuganir eða þroskapróf á börnum (Barsotti, 1997; Edwards, Gandini og Forman, 1998). Hér verður nú varpað fram þeirri uppástungu að uppeldisfræðileg skráning geti hentað sem aðferð við að mæla trú barna á eigin getu. Að vísu var skráningaraðferð þessi upphaflega hugsuð til að fanga og varpa ljósi á námsaðferðir barns, án þess að það sé metið út frá skráningunum í ljósi fyrirfram gefinna staðla (Lenz Taguchi, 1997, 2000). Við lítum raunar þannig á hér sé ekki verið að meta barnið út frá ákveðnum stöðlum heldur að nota aðferðina til að fá innsýn í og upplýsingar um hugarheim og gjörðir barns sem síðan eru notaðar sem viðmiðanir um ætlaða trú á eigin getu. Skráningaraðferð þessi er einmitt sniðin til „hlustunar“ og hefur oft verið talað um að hún sé tæki „sjáanlegrar hlustunar“ (e. visible listening) (Rinaldi, 2006). Er þá átt við að það sem er sagt og gert er skráð til að fá innsýn í og skilja barn og námsaðferðir þess betur. Skráningaraðferðin er nokkurs konar gagnvirk iða skráninga milli þess sem skráir og þess sem skráður er, þannig að sá sem skráður er tekur líka þátt í að túlka skráningarnar. Segja má að markmið uppeldisfræðilegrar skráningar sé að yfirfæra skoðun skóla- starfs frá einberum huglægum mælikvörðum yfir í hlutlæga (Åberg og Lenz Taguchi, 2005; Lenz Taguchi 1997, 2000, 2010; Wehner-Godée, 2000). Við teljum að aðferðin geti hentað vel við rannsóknir á trú leikskólabarna á eigin getu þar sem a) hinir hefð- bundnu huglægu mælikvarðar sjálfsmatsprófa eru útilokaðir og b) börnin eru skoðuð við eðlilegar félagslegar aðstæður en ekki í tilraunaumhverfi. Því má ætla að nákvæm rýning gagna geti leitt margt í ljós um það hver raunveruleg trú barna á eigin getu er.
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132
Síða 133
Síða 134
Síða 135
Síða 136
Síða 137
Síða 138
Síða 139
Síða 140
Síða 141
Síða 142
Síða 143
Síða 144
Síða 145
Síða 146
Síða 147
Síða 148
Síða 149
Síða 150
Síða 151
Síða 152
Síða 153
Síða 154
Síða 155
Síða 156
Síða 157
Síða 158
Síða 159
Síða 160
Síða 161
Síða 162
Síða 163
Síða 164
Síða 165
Síða 166
Síða 167
Síða 168
Síða 169
Síða 170
Síða 171
Síða 172
Síða 173
Síða 174
Síða 175
Síða 176
Síða 177
Síða 178
Síða 179
Síða 180
Síða 181
Síða 182
Síða 183
Síða 184
Síða 185
Síða 186
Síða 187
Síða 188
Síða 189
Síða 190
Síða 191
Síða 192
Síða 193
Síða 194
Síða 195
Síða 196
Síða 197
Síða 198
Síða 199

x

Uppeldi og menntun

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Uppeldi og menntun
https://timarit.is/publication/581

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.