Eimreiðin


Eimreiðin - 01.10.1923, Side 41

Eimreiðin - 01.10.1923, Side 41
eimreiðin EITT VANDAM. N. T. SKVR. 297 »Nam quae daemonia vocantur (haec autem malorum hominum spiritus sunt) et viventes intrant, eosque necant quibus nihil auxilii praesto est, ipsa statim, si modo aegrotantibus admo- veatur, abigit« (þ. e. Því að þeir, sem kallast »demónar« (en það eru andar vondra manna) og fara inn í lifandi menn, og drepa þá, sem ekki eiga völ á neinni hjálp, rekur hún (c: rótin) þegar út, ef hún er borin að hinum sjúku). — Rit þetta reit jósefus upphaflega á sinni tungu, aramísku, en snéri því á grísku með tilhjálp sér færari manna í þeirri tungu. Eru þar notuð sömu orðin og í Nýja testamentinu um þessar verur. — Þeir eru nefndir »daimonia« eins og tíðast í guðspjöllunum, en þessu bætt við: en það eru andar vondra manna. Sömuleiðis er það tekið fram, að þeir fari inn í lif- andi menn og af því stafi sjúkdómurinn. Þetta er nákvæmlega sama skoðunin og Kristur heldur fram í guðspjöllunum. Benda þessi ummæli jósefusar ekki ótvíræðlega á, að svona hafi verið á málið litið á Gyðingalandi forðum? Minnist þess, að jósefus er á blóma-aldri einmitt þau árin, sem samstofna guðspjöllin eru rituð. Hann hefir ekki fundið upp þessa skýr- ing á því, hverir illu eða óhreinu andarnir voru, heldur segir hann blátt áfram frá því, sem var sannfæring alls almennings. Alveg eins mun vera um Nýja testamentið. Þar er ekki tekið sérstaklega fram, hverir illu eða óhreinu andarnir eru, því að rithöfundarnir telja lesendurna vita, hvað átt er við með þeim hugtökum. Og er þá vert að minnast þess, að »demónarnir« eru á stöku stað nefndir »andar« (pnevmata), en þó oftar »óhreinir andar«. Það eru því sams konar verur og andar þeir, er I. Korintubréfið talar svo mikið um (sjá 12. og 14. kap.); sá að eins munurinn, að þessir eru óhreinir, þ. e. í siðferðilegum skilningi eru þeir »impurae mentis et vitae« (eins og Orðabók Grimms yfir Nýja testamentið orðar það). Hér vil eg ennfremur láta þess getið, að prófessor Gustav Hölscher í Marburg tekur það fram í hinni nýju bók sinni »Geschichte der israelitischen und júdischen Religion« (Gies- sen 1922), að meðal Gyðinga hafi menn frá elstu tímum litið svo á, að fyrst og fremst heyrði til »demónanna«: »andar ný- dáinna manna, sem finna eigi hvíld í gröfinni, er birtast sem
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116
Side 117
Side 118
Side 119
Side 120
Side 121
Side 122
Side 123
Side 124
Side 125
Side 126
Side 127
Side 128
Side 129
Side 130
Side 131
Side 132
Side 133
Side 134
Side 135
Side 136

x

Eimreiðin

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.