Hugur - 01.01.2016, Side 85

Hugur - 01.01.2016, Side 85
 Þegar varir okkar tala saman 85 það er ekki okkar eigið. Við höfum flúið inn í eiginnöfn, sætt ofbeldi þeirra. Ekki þitt, ekki mitt. Við eigum ekkert slíkt. Við skiptum þeim út eins og þeir skipta okkur út, eins og þeir nota okkur. Það væri til merkis um mikla léttúð af okkar hálfu að vera svona breytilegar, láta þá skipta okkur svona út. Hvernig á ég að snerta þig ef þú ert ekki þarna? Blóð þitt orðið að skyni þeirra.4 Þeir geta talað hver við annan, og um okkur. En – við? Komdu þér út úr tungumáli þeirra. Reyndu að fara aftur í gegnum nöfnin sem þeir gáfu þér. Ég bíð eftir þér, ég bíð eftir sjálfri mér. Komdu til baka. Það er ekki svo erfitt. Vertu bara hér og þá einangrar þú þig ekki í leikþáttum sem búið er að leika, setningum sem búið er að skilja og segja aftur og aftur, látbragði sem er alþekkt. Líkömum sem búið er að kóða. Reyndu að huga að sjálfri þér. Mér. Án þess að láta viðteknar venjur trufla þig. Svona: ég elska þig beinist venjulega eða vanalega að leyndardómi: öðrum. Öðrum líkama, öðru kyni. Ég elska þig: ég veit ekki alveg hvað. Ég elska streymir, svelgist, drukknar, brennur, týnist, inn í ómælisdjúpið. Það verður að bíða þess að „ég elska“ snúi aftur. Kannski lengi, kannski að eilífu. Hvað varð um „ég elska“? Hvað varð um mig? Ég elska situr um hinn. Hefur hann gleypt mig? Skyrpt mér út? Hertekið mig eða yfirgefið? Lokað mig inni eða kastað mér út? Hvernig er hann núna? Ekki lengur ég? Þegar hann segir við mig: ég elska þig, gefur hann mér þá sjálfa mig til baka? Eða er það hann sem gefur sig á þennan hátt? Hans hátt? Minn? Sama? Annan? En hvað varð þá um mig? Þegar þú segir ég elska þig – og ert hér um kyrrt, nálægt þér, nálægt mér – þá segir þú ég elska sjálfa mig. Þú þarft ekki að búast við því að þetta skili sér til þín aftur, ekki ég heldur. Ég skulda þér ekkert, þú skuldar mér ekkert. Þetta ég elska þig er hvorki gjöf né skuld. Þú „gefur“ mér ekkert er þú snertir sjálfa þig, er þú snertir mig: er þú lagar sjálfa þig til í gegnum mig. Þú gefur ekki sjálfa þig. Hvað hefði ég við þessi sjálf að gera, þitt og mitt, vafin utan um gjöf? Þú gætir þín/mín í sama mæli og þú breiðir þig/mig út. Þú finnur þig/mig í sama mæli og þú sýnir þér/mér trúnað. Þessir valkostir, þessar andstæður, þessar ákvarðanir, þessir mark- aðir eru ekki gjaldgengir. Okkar á milli. Nema með því að apa viðskipti þeirra eftir, halda í hagkerfi þeirra, þar sem við á sér ekki stað. Ég elska þig: deilum líkama. Óskipt. Hvorki þú né ég rofin. Ekkert blóð sem þarf að úthella, okkar á milli. Engin þörf á sári til að minna okkur á að blóð sé til. Það streymir um okkur, frá okkur. Blóðið er okkur kunnuglegt. Blóðið: nálægt. Þú ert alveg rauð. Og samt svo hvít. Hvort tveggja í senn. Þú verður ekki rauð þegar þú glatar einlægni þinni. Þú ert hvít af því að þú hefur ekki hörfað undan blóðinu. Af okkur, hvítum og rauðum í senn, fæðast allir litir: bleikir, brúnir, ljósir, grænir, bláir … Því þessi hvíta er engin uppgerð. Dautt blóð. Svart blóð. Upp- gerðin er svört. Hún gleypir allt, lokuð, og reynir að lifna við. Árangurslaust … 4 Orðaleikur Irigaray með „blóð“ og „skyn“ felst í því að franska orðið sang („blóð“) er borið fram eins og orðið sens („skyn, merking“). – Þýð. Hugur 2017-6.indd 85 8/8/2017 5:53:33 PM
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116
Side 117
Side 118
Side 119
Side 120
Side 121
Side 122
Side 123
Side 124
Side 125
Side 126
Side 127
Side 128
Side 129
Side 130
Side 131
Side 132
Side 133
Side 134
Side 135
Side 136
Side 137
Side 138
Side 139
Side 140
Side 141
Side 142
Side 143
Side 144
Side 145
Side 146
Side 147
Side 148
Side 149
Side 150
Side 151
Side 152
Side 153
Side 154
Side 155
Side 156
Side 157
Side 158
Side 159
Side 160
Side 161
Side 162
Side 163
Side 164
Side 165
Side 166
Side 167
Side 168
Side 169
Side 170
Side 171
Side 172
Side 173
Side 174
Side 175
Side 176
Side 177
Side 178
Side 179
Side 180
Side 181
Side 182
Side 183
Side 184
Side 185
Side 186
Side 187
Side 188
Side 189

x

Hugur

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Hugur
https://timarit.is/publication/603

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.