Norðurfari - 01.01.1849, Side 53

Norðurfari - 01.01.1849, Side 53
FRELSIS HREIFINGARNAR. 55 hátt höldum vjer að hægast verði að skylja kviðurnar í Eddu og elztu fornaldar sögurnar t. a. m. Örvarodds og Hervarar sögur, sem vist eru áreiðanlegri enn mcnn halda. Gotar5' áttu aptur að skiptast í margar þjóðir og eru þessar helztar af þeim, sem menn vita um: Vendlar {Vandali), Borgundir og hinir öflugu Austur- og Vestur-Gotar, sem svo frægir hafa orðið. En þessar þjóðir koma oss ei við hjer: þær fluttust búferlum úr átt- högum sínunv**, og nöfn þeirra eru liðin undir lok nema í sögum, þó þær sjálfar lifi enn í öðrum þjóðum. Einn menjagrip eiga menn þó eptir þær enn, sem sýnir af hverjum ættum þær voru — það er útlegging Ulðlasar byskups af bibliunni; og þó hún ei væri þá sver Alrekur Vestur-Gota konungur sig fullkomlcga í ættina með orðum þeim, er hann sagði þegar hann tók Róm, og sem fræði- menn hafa skrifað upp: hann var með lyð sitt fyrir utan borgina og sendu borgarmenn honum þau boð, að þeir _ væru svo geysi- margir að hann trautt mundi meiga við þeim; Alrekur glotti um tönn og sagði: “því þjettara sem grasið er því betra er að slá” — er þetta ei líkast því sem Skarphjeðinn mundi hafa sagt? Jjjóðverjar skiptust í fornöld í tvær aðal-greinir Upp- og Niður-jjjóðverjar; af hinum fyrri eru Frakkar, Svefar, Bæ- verjar, Allemannaro.fl.; af hinum síðari eru Englar, Saxar, Frísar o. s. frv. Mikill hluti Frakka fór til Gallíu og lagði hana undir sig, sem áður cr sagt. Til Bretlands fóru Englar úr Sljcs- vík og nokkuð af Söxum, einkum úr Holsetalandi, og stökktu burtu eða lögðu undir sig hina keltnesku Breta. Til Norðumbra- lands og Skotlands fluttust líka margir Norðmenn og Danir, og loksins kom Vilhjálmur Rúðujarl með _ hina völsku Norðmenn að sunnan, og lagði undir sig England. A þenna hátt hafa smátt og smátt skapast hinar ágætu þjóðir, sem menn nú kalla Skota og Englendinga; þurfum vjer hjer ei að segja betur frá þeim, allir þekkja afreksverk þeirra, og það væri að gjöra mönnum smán að ímynda sjer annað — þar sem sagt er frá menntan og frama, og því hvað mannkynið hafl komist lengst, þar er Eng- lendinga getið. En þó margir af þjóðverjum færu erlcndis, þá er ei svo um þá sem Gota, að þeir sjeu allir horfnir innanum þjóð með öðru naTni: mestur þorrinn varð eptir í heimkynnum sínum og það eru nú, ef menn dæma eptir ritmálonum, þessar þjóðir: j»j óð verj a r, Hollendingar og Flæmingjar. 'jijdðverjum sjálfum er, eins og allir vita, skipt í mörg smáríki, og þeir eru nú loks að bera sig að verða að einu ríki eins og þeir þegar eru ein þjóð, svo þeir geti einhvern tíma komið fram í veraldarsögunni eins og * f*að er auðvitað að Gotar hjpr er haft í viðari merkingu enn almennt; eiginlega voru það að eins Austur- og Vestur-Gotar, sem svo hjetu, en Munch telur að bæði Borgunrlir og Vendlar hafi talað m.íljýzkur hins sama ln.íls og þeir, og því kallar hann alla Gota. ** Munch heldur þetta kunni t fyrstu að hafa koinið af því að Norðmenn þrengðu að þeim að norðan — en Atli kom þá líka með Hiina sina að austan.
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116
Side 117
Side 118
Side 119
Side 120
Side 121
Side 122
Side 123
Side 124
Side 125
Side 126
Side 127
Side 128
Side 129
Side 130
Side 131
Side 132
Side 133
Side 134
Side 135
Side 136
Side 137
Side 138
Side 139
Side 140
Side 141
Side 142
Side 143
Side 144
Side 145
Side 146
Side 147
Side 148
Side 149
Side 150
Side 151
Side 152
Side 153
Side 154
Side 155
Side 156
Side 157
Side 158
Side 159
Side 160
Side 161
Side 162
Side 163
Side 164
Side 165
Side 166
Side 167
Side 168
Side 169
Side 170
Side 171
Side 172
Side 173
Side 174
Side 175
Side 176
Side 177
Side 178
Side 179
Side 180
Side 181
Side 182
Side 183
Side 184
Side 185
Side 186

x

Norðurfari

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Norðurfari
https://timarit.is/publication/71

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.