Norðurfari - 01.01.1849, Side 71

Norðurfari - 01.01.1849, Side 71
FREISIS HREIFINGARNAR. 73 ci gctað skilið? Og ef jafnvel þýzku heimspekingarnir hafa orðið að segja um hugsanina einungis —• “Arnileygur lmgur Hættu uií sveimi! Sárþreytta vængi, S/ga láttu niður]” hvemig mundi mönnum þá geta tekist að snúa því upp á ver- aldlega stjórn og ríki, sem djarfasta hugsan hefur orðið að gefast upp við? Aleðan menn ei einu sinni vita hvað langt mannleg skynsemi nær, þá tjáir ei að vilja brjóta niður alla virðingu fyrir því, sem enn er óskiljanlegt, eða hugsa til að afmá alll vald, bæði andlegt og líkamlegt, í stað þess að reyna til að tálma vanbrúkan þess. — En vjer höfum talað nógu lengi um þessa menn, og tökum nú til sögunnar sjálfrar þar sem vjer hættum í fyrra. jvjóðþingið frakkneska (900 þingmenn) var sett 4. Maf, og lagði þá bráðastjórnin niður völd sín og gjörði skil fyrir atgjörð- um sínum. Síðan voru þessir menn valdir í stjórnarnefnd: Lamartine, Arago, Marie, Garnier-Pagés og Ledru- Rollin. Völdu þeir sjer þá radaneyti, og voru þessir hinir helztu í því: Cremieux lögstjórnar-, Bastide utanríkis-, Carnot uppfræðingar- og Charras herstjórnar-ráðgjati; Marrast varð borgarstjóri í París og Caussidiére lögregluforringi, en Louis Blanc hjelt áfram að vera forstöðumaður fyrir hinum almennu vinnuhúsum í Luxembourg. Nú var þá öllu komið löglega fyrir og þirigið gat tekið til starfa sinna, en það átti ekki lengi að geta halðið þeim á fram í friði. I Parisarborg voru strax stofnuð ógnarlega mörg gildi, sem hver mátti ganga í, semvildi, og ræddu þeir þar um almennings mál til að gera sjer þau ljósari. jvessu gat nú enginn haft á móti, ef gildamenn hefðu alltaf hefðu farið að á löglegan hátt og ekki reynt til að koma fram vilja sínum með obbeldi; þeir höfðu þjóðþingið, sem valið var eptir frjálsustu kosnin- garlögum og sem hverjuni var frjálst að láta bera óskir sínar fram á, og búa sig svo vel undir sem þeir vildu í gildonum. En þetta nægði þeim nú ei, og það sást hjer (Ijótt að, svo mikið sem Frakkar æpa um frelsi, jöfnuð og bróðurást, þá er þó livergi eins lítíð af sönrium almennings anda eins og einmitt hjáþem; fáir hugsa um það hvað vilji almcnnings er, en hver hugsar að eins um að hafa sitt fram hvernig sem hann getur — og til þess að reyna þett, fengu gildamenn nú bráðum tækifæri. Á þinginu átti 15 Maí að ræða um viðreisn Póllands, hvort Frakkar skyldu byrja strfð vegna hcnnar cða ei. Meiri hlutinn vissu menn að mundi verða móti því, en hvort sem það nú var rjett eða ei, þá áttu menn ei að reyna að vinna sitt mál nema með andlegum meðölum — en svo leist ekki gildamönnum. jieir höfðu daginn áður ákatlega rætt málið í skálum sfnum, og þegar sem hæðst stóð í þing^alnum komu oddvitar þeirra: Blanqui*', Barbés, Hubert, Raspail * t*aft kann að vera vfer höfinn gert Blanqui rangt í fyrra þar sein vfer kölluðum hann mesta fant; þií voru honuin reyndar borin <í brýn allra aví-
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116
Side 117
Side 118
Side 119
Side 120
Side 121
Side 122
Side 123
Side 124
Side 125
Side 126
Side 127
Side 128
Side 129
Side 130
Side 131
Side 132
Side 133
Side 134
Side 135
Side 136
Side 137
Side 138
Side 139
Side 140
Side 141
Side 142
Side 143
Side 144
Side 145
Side 146
Side 147
Side 148
Side 149
Side 150
Side 151
Side 152
Side 153
Side 154
Side 155
Side 156
Side 157
Side 158
Side 159
Side 160
Side 161
Side 162
Side 163
Side 164
Side 165
Side 166
Side 167
Side 168
Side 169
Side 170
Side 171
Side 172
Side 173
Side 174
Side 175
Side 176
Side 177
Side 178
Side 179
Side 180
Side 181
Side 182
Side 183
Side 184
Side 185
Side 186

x

Norðurfari

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Norðurfari
https://timarit.is/publication/71

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.