Eimreiðin


Eimreiðin - 01.10.1930, Side 37

Eimreiðin - 01.10.1930, Side 37
eimreiðin SAGA ÚR SÍLDINNI 341 2aum til að skrifa þá upp. Öreigar verða þéttefnaðir á ekki lengri tíma en sem svarar einu miðlungsfylliríi, gjaldþrota menn eru flognir upp í loftið eins og tappi úr rófubyssu, áður en maður hefur tíma til að snússa sig. Stálhraustir vík- ingar ganga svo nærri kröftum sfnum, að þeir leggjast mátt- vana á planið, missa mælið og andast fyrirvaralaust. Sóma- og hæglætismenn verða brjálaðir af næturvökum og ofreynslu, fara öskrandi um göturnar með eldrauðar glirnur, brjóta rúður, guðlasta og leggjast á fólk. Dauðvona menn skvera sér fram úr kojunni, henda öllu meðalaskítbrasinu framan í lækninn og ráða sig í nótabrúk. Það eru jafnvel dæmi til, að konur taki léttasóttina yfir síldarkössunum, og verður að beita þær ofríki til að sannfæra þær um, að þeim sé betra að skreppa af glámbekknum rétt á meðan. Eftir dálitla stund koma þær aftur og halda áfram að kverka eins og ekkert hafi í skorist, en kýrnar vaða öskrandi inn í kálgarðana til að leita að mjaltakonunum og troða niður alt kartöflugrasið af ein- fómri mannvonzku, unz einhver strákur er sendur neðan af bryggjunni með stóra síld í hendinni til að reka þær. Og hann danglar í þær með síldinni. 3. En af öllum þeim bökum, sem bogra meðfram kössunum, beygja sig og rétta í stöðugri óreglu, þá er eitt bak bognara en öll hin; það er svo bogið og stirt, að manni finst í raun- inni, að það sé hreinasta guðs mildi, að það skuli ekki vera brotnað fyrir lifandi löngu. Þetta er bakið á æfagamalli konu, sem heitir Kata gamla í Vörinni. Hún er klædd í karlmanns- jakka, gauðrifinn og úislitinn, og í strigapils, sem líklega hefur verið á litinn eins og hver annar poki, þegar það var ungt, en nú er það eins og gamall poki, sem lengi hefur legið fullur af trosi niðri í fjöru. Um hálsinn hefur hún mórauða dulu og suðvestisrægsni á höfðinu, á hnýttum fótunum ein- hverjar blöðrur, sem enginn mundi trúa, að væru skór, ef það lægi ekki næst að ímynda sér, að það, sem fólk yfirleitt hafi á fótunum, muni vera þeirrar tegundar. Vilji einhver sjá framan í hana, þá gefur á að líta hrukkótt gamalmennisandlit með einni stórri tönn, eldrauðum augum og illa sprottnu
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116
Side 117
Side 118
Side 119
Side 120
Side 121
Side 122
Side 123
Side 124
Side 125
Side 126
Side 127
Side 128
Side 129
Side 130
Side 131
Side 132
Side 133
Side 134
Side 135
Side 136
Side 137
Side 138
Side 139
Side 140
Side 141
Side 142
Side 143
Side 144

x

Eimreiðin

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.