Eimreiðin


Eimreiðin - 01.10.1930, Side 102

Eimreiðin - 01.10.1930, Side 102
406 BIÐIN EIMREIÐIN borgarinnar, en hún gekk hægt og hikandi, eins og hún væri á báðum áttum með það hvað hún ætti að gera. Alt í einu bárust til hennar lágir og daprir tónar frá fiðlu öldungsins. Það var ekki kall til hennar. Það var þung stuna þess manns, sem enga von á lengur. Vvonne stanzaði og stóð grafkyr og álút á veginum. Hana langaði til þess að flýja, hlaupa á burtu, en hún gat það ekki. Aftur börðust þessar tvær verur í sál hennar, en nú var ekki hægt að sjá hvor hefði betur. Þá fóru klukkurnar inni í borginni að hringja. Klukkan var 12 á miðnætti. Það voru fyrst lágir, óljósir tónar, sem bárast þarna til útborgarinnar, en smámsaman fjölgaði klukkunum, sem hringdu. Tónbylgjurnar urðu voldugri, þær líktust alvar- legum söng, sem hvetur til iðrunar og fórnar. Vvonne hlustaði. Minningin um fiðluspil gamla mannsins og tónar jólaklukknanna runnu saman í huga hennar. Það tvent var boð frá æðra heimi, sem hún hafði þekt, þegar hún var í föðurhúsum. Henni fanst, að það væri vegna hennar einnar sem klukkurnar væru að hringja. Henni virtist þær segja: Gerðu skyldu þína! Gerðu skyldu þína! — Þær buðu að snúa aftur til þess lífs, sem hún hafði lifað á æskuárunum og hún hafði nú að eins óljósa hugmynd um. Hún snéri við, hún varð að snúa við, og áður en hún vissi af var hún komin inn í gömlu stofuna heima hjá sér. Faðir hennar sat þar. Hann var æstur á svipinn. Anna lá á hnjánum fyrir framan hann og var að reyna að sefa hann, en það var árangurslaust. »Til hvers er að biðja!« hrópaði hann. »Eg er búinn að segja þér það. Hún var hérna einhversstaðar nálægt, þegar ég var að spila áðan; ég fann það á mér. En nú er hún farin, og við sjáum hana aldrei framarc. »Pabbi«, sagði Vvonne lágt og kom inn úr dyrunum. »Hver 4alaði?« spurði öldungurinn og leit upp. »Ertu að blekkja mig, Anna? Eða er ég að missa vitið?« Gamla konan var staðin upp. Hún starði á gestinn. Gat þetta verið Vvonne þeirra, þessi kona með málaða andlitið og með rauð, sljó augu? Brjóstin voru stór og slyttuleg. Var hún orðin svona breytt?
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116
Side 117
Side 118
Side 119
Side 120
Side 121
Side 122
Side 123
Side 124
Side 125
Side 126
Side 127
Side 128
Side 129
Side 130
Side 131
Side 132
Side 133
Side 134
Side 135
Side 136
Side 137
Side 138
Side 139
Side 140
Side 141
Side 142
Side 143
Side 144

x

Eimreiðin

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.