Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.12.1956, Blaðsíða 30

Tímarit Máls og menningar - 01.12.1956, Blaðsíða 30
TÍMARIT MÁLS OG MENNINGAR bráð. Reine er umdeildasti maður þýzkra bókmennta á 19. öld, og það eitt er kannski órækasta sönnun þess, að þetta skáld, er orti einhver létt- fleygustu ljóð þýzkrar tungu, var ekki dægurfluga, ekki fiðrildi, sem ætlað er líf til eins sumars. Hinir vísu og hálærðu bókmenntafræðing- ar Þýzkalands velta vöngum yfir því,. hvort telja megi Heine til hinna sí- gildu, hvort skipa megi líkneskju hans í sjálfa goðastúku þýzkra bók- mennta. Velti þeir vöngum, blessað- ir, um alla eilífð! Jafnvel nazistar gátu ekki annað en prentað Die Lorelei í alþýðlegar vísnabækur. En svo sem þjófa er siður, þá stálu þeir auðvitað höfundarrétti skáldsins. í alþýðlegum vísnabókum nazistatíma- bilsins segir, að kvæði þetta sé eftir „óþekktan höfund“. En kvæðið sjálft fengu þeir ekki afmáð, þótt þeir væru allir af vilja gerðir. Undir lok 18. aldar bjuggu í Diis- seldorf hjá Rín hjónin Samson Heine og Betty Heine, f. van Gel- dern. Þau voru bæði af júðsku kyni og fremur félítil. Hinn 13. desember 1797 fæddist þeim Heinehjónum sonur, sem kallaður var Harry. Að loknum barnaskólalærdómi var Harry litla komið fyrir í eins konar menntaskóla, en lauk þar ekki námi að fullu, að því er virðist, og fór þaðan á verzlunarskóla. Það var kaupmannsblóð í ættinni, og árið 1815 fór Samson Heine með son sinn til Frankfurt am Main og þar skyldi hann læra íþrótt kaupmennsk- unnar. En pilturinn var lítt til þess- arar listar fallinn. Eftir nokkurra mánaða reynslu sögðu tveir hús- bændur honum upp stöðunni og töldu hann alls ófæran til að gegna hinum göfuga starfa bankareksturs og kryddvöruverzlunar. Hvarf Harry þá heim til foreldra sinna. en árið 1816 liggur leið hans til Hamborgar og þar er hann settur á skrifstofu í fyrirtæki Salómós Heine, föður- bróður síns. Salómó Heine hafði komið félaus unglingur til Hamborg- ar, en rifið sig upp með miklum dugnaði og var orðinn forríkur mað- ur. Svo virðist sem Harry Heine hafi lagt sig allan fram til að læra fjár- málalist hjá frænda sínum, að minnsta kosti reyndi Salómó að koma undir hann fótunum, því að árið 1818 sprettur upp í viðskipta- heimi hinnar öldnu Hamborgar vefn- aðarvöruverzlun ein, er ber nafnið „Harry Heine & Co.“ Ari síðar, 1819, er fyrirtæki þetta auglýst til gjaldþrotaskipta, og lauk svo fjár- málaferli hins unga manns. Það var sýnilegt, að kaupmaður yrði Harry Heine aldrei — strákasn- inn — eins og Salómó var vanur að kalla hann. En gamla manninum var ekki alls varnað, þótt hornhögld væri, og liann féllst á að kosta strák- inn til mennta, þó með því skilyrði, að hann lærði eitthvað, sem gagn 124
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144
Blaðsíða 145
Blaðsíða 146
Blaðsíða 147
Blaðsíða 148
Blaðsíða 149
Blaðsíða 150
Blaðsíða 151
Blaðsíða 152
Blaðsíða 153
Blaðsíða 154
Blaðsíða 155
Blaðsíða 156
Blaðsíða 157
Blaðsíða 158
Blaðsíða 159
Blaðsíða 160
Blaðsíða 161
Blaðsíða 162
Blaðsíða 163
Blaðsíða 164
Blaðsíða 165
Blaðsíða 166
Blaðsíða 167
Blaðsíða 168
Blaðsíða 169
Blaðsíða 170
Blaðsíða 171
Blaðsíða 172
Blaðsíða 173
Blaðsíða 174
Blaðsíða 175
Blaðsíða 176
Blaðsíða 177
Blaðsíða 178
Blaðsíða 179
Blaðsíða 180

x

Tímarit Máls og menningar

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.