Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.12.1956, Blaðsíða 16

Tímarit Máls og menningar - 01.12.1956, Blaðsíða 16
SIGURÐUR NORDAL maður og sonur einnar hinnar mann- fæstu þjóðar. Ég gat þess áðan að söguskýrand- inn þyrfti að hafa túlkunarhæfileika skáldsins. Þó hefur Sigurður Nordal sagt: Ég er ekki skáld.------Það er mikil hæverska að segja slíkt, því svo gjörsamlega eru nú áhöld um í með- vitund íslenzkrar þjóðar, hvorn þar ber hærra, vísinda- og fræðimanninn Sigurð Nordal, eða skáldið með sama nafni. — Er það mikil guðsblessun voru fólki, meðan menn eins og Sig- urður Nordal, Jón Helgason og Einar Ólafur Sveinsson veljast til þess að fara höndum um þess helgustu dóma. Þeim verður það, sem komnir eru yfir miðjan aldur, að líta um öxl sér við og við. Sagt er það mannlegt að það ágerist því meir sem lengra líður. Að vísu ber að vonast góðs af þeim dögum, sem koma munu hver af öðr- um í endalausri lest, meðan mann- kindin kallar ekki dómsdag yfir sitt heimkynni, en það er vissa að ekki munu þeir dagar allir þínir eða mín- ir, — og sú gullna eftirvænting, er forðum brá á þá lit og Ijóma og var okkar í gær, hún er annarra í dag. Og það er máske vegna þeirrar vissu, sem okkur, miðöldrungum, fer að verða tíðiitnara um öxl, til hinna fyrstu hljóðu kynna, fjarri hávaðatækni nú- tímans, við sitthvað það, sem orkaði á mann eins og lífsreynsla langrar ævi: mynd, sem maður sá, ljóð sem maður heyrði, bók sem maður las, — eitthvað, sem lék sér að manns unga hjarta og sleppti því aldrei síðan til fulls, Viktoría, eftir Hamsun, Hel, eftir Sigurð Nordal. Hversvegna gat ég í æsku aldrei orðið vinur Steingríms, eins og mömmu þótti þó mikið til hans koma, — hvers vegna voru höfundar eins og Matthías og Einar Ben. mér svo að segja nöfnin ein fram eftir öllum ár- um, en aftur á móti Pan, sem ég staf- aði mig fram úr á norsku, fyrstri bóka á því máli, álíka stórkostlegur viðburður sem það, er ég nýlega fermdur strákur, fékk í hendur Forn- ar ástir, umgöngubók úr bókasafni ungmennafélags Reykdæla. Það er ekki sama hvernig slegið er á strengi brjóstsins þegarmaður er fjórtán ára. Já, Sigurður Nordal valdi sér þá leið að gera vísindalegar rannsóknir norrænna bókmennta að ævistarfi sínu. En hann átti um fleiri leiðir að velja og hann vissi það vel. Hver var það sem brá upp hinni ógleymanlegu mynd af unglingnum, sem horfir yfir bylgjandi haf skógarins og veit að í djúpum þess liggja leiðir til allra átta? Hver var það sem gerði manni svo ljóst, að það sveið í kvikuna, hví- lík meginraun það er að velja aðeins eina af öllum þessum lokkandi, dular- fullu skógargötum, kannske þá sem minnst er lokkandi, kannske þá sem minnst er dularfull, — og hafa síðan að eilífu glatað möguleikanum til að eignast þau ævintýri, sem einhver 110
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144
Blaðsíða 145
Blaðsíða 146
Blaðsíða 147
Blaðsíða 148
Blaðsíða 149
Blaðsíða 150
Blaðsíða 151
Blaðsíða 152
Blaðsíða 153
Blaðsíða 154
Blaðsíða 155
Blaðsíða 156
Blaðsíða 157
Blaðsíða 158
Blaðsíða 159
Blaðsíða 160
Blaðsíða 161
Blaðsíða 162
Blaðsíða 163
Blaðsíða 164
Blaðsíða 165
Blaðsíða 166
Blaðsíða 167
Blaðsíða 168
Blaðsíða 169
Blaðsíða 170
Blaðsíða 171
Blaðsíða 172
Blaðsíða 173
Blaðsíða 174
Blaðsíða 175
Blaðsíða 176
Blaðsíða 177
Blaðsíða 178
Blaðsíða 179
Blaðsíða 180

x

Tímarit Máls og menningar

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.