Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.12.1995, Blaðsíða 66

Tímarit Máls og menningar - 01.12.1995, Blaðsíða 66
svarið við Guð — og það var aðeins einn Guð til, hvað svo sem keisarinn sagði — að snúa þangað ekki aftur. Nú sá hann að það hafði verið viturleg ákvörðun. í því landi var einungis að finna óróa og umbrot, ofbeldi og dauða. Hann hafði fengið fregnirnar yfir til Alex- andríu, hvernig Gajus keisari hafði ætlað sér að vanhelga musterið með því að áætla uppsetningu á líkneski af sjálfum sér sem Seifi. Það hafði valdið miklum deilum og jafnvel blóðsúthellingum. Fyrir rétt- um þrettán árum hafði Títus — þá imperator, síðan keisari og nú guð, ef marka mátti Rómverja — ráðist inn í musterið, svívirt helgidóm- inn, brennt lögmálsbækur, rænt helgigripum og eytt bygginguna. Já, margir höfðu vanvirt helgidóminn. Hann minntist þess einnig hvernig sá maður, sem hann hafði eitt sinn kallað meistara sinn, smánaði hinn helga stað, er hann gekk berserksgang nokkru fyrir hátíð ósýrðu brauðanna endur fyrir löngu, er hann hratt um koll borðum víxlara og stólum dúfnasala, sparkaði í presta, farísea og fræðimenn, spúði froðufellandi út úr sér skammaryrðum. Þá hafði hann skilið að þessi meistari, svo vel menntaður í fræðum Essena sem hann hafði nú verið, var enn einn vandræðaseggurinn og ofstopamað- urinn. Hversu lengi þarf mannskepnan að lifa til að læra að lifa með friði? Hann hafði verið skynsamur, hann hafði komið sér í burtu áður en hin eiginlegu vandræði hófust, áður en blóðið flaut um stræti Hí- erósalem. í Alexandríu hafði honum vegnað vel, þar hafði hann ávaxtað laun sín. I fyrstu hafði hann einkum lagt stund á kaup- mennsku, keypt farma af víni frá Krít, koparvarningi frá Kypur, reykelsum frá Antíokkíu og leirvörum frá Míletos. I staðinn seldi hann þangað egypskt gler, alöe og lín. Fljótlega hafði hann þó áttað sig á því að mesta gróðavonin lá í lánastarfsemi, svo hann hóf hana og hún skilaði ríkulegum ávöxtum, nægilega miklum til þess að hann gat um síðir keypt sér þennan búgarð hér í Cirtu. Þetta var heilræði hans til ættbræðra sinna, landa, trúbræðra: Farið og gjörið það sem Judah ben-Ishcariot gerði, yfirgefið land eymdarinnar, leitið tækifæranna þar sem þau gefast. Hæfíleikar okkar þjóðar liggja í kaupmennsku og lánastarfsemi; þar má veiða gnótt fiskjar, jafnvel þótt vatnið virðist dautt. Gamli maðurinn strauk hendinni yfir hárlítinn kollinn. Já, hann hafði unnið fyrir sínum lífslaunum á heiðvirðan hátt, hann gat staðið 64 TMM 1995:4
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132

x

Tímarit Máls og menningar

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.