Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.12.1995, Blaðsíða 128

Tímarit Máls og menningar - 01.12.1995, Blaðsíða 128
nálægt mörkum hins ósýnilega" eða, að „mannlegur veruleiki sé ástand nálægt mörkum hins yfirvofandi"? Nú er ómaklegt að krefiast þess, að skáldskapur sé ævinlega röklegur. Órök- vísi getur oft verið frískleg og hrist upp í lesanda. Ljóðskáldum, einkum hinum lýrísku, auðnast stundum að lýsa því sem vart verður höndlað og er það þakk- arvert. Þrátt fyrir þetta er leyfilegt að ætlast til þess, að skáldin láti ekki hugs- anir sínar um of einfaldlega flæða á pappírinn óhindrað, lesendur séu svo látnir um afganginn, að skih'a og reyna að ráða í „flæðarmálið". Ég gæti best trúað því, að ísak hafi sett skilgreining- una framan við ljóð sín sem einhvers konar fjarvistarsönnun, það er engu lík- ara en hann sé að firra sig ábyrgð á orðum sínum, sé hræddur um að gefa færi á sér. Hann er ekki einn um þetta, því mörg samtímaskáld, jafnvel stór- skáldin, eiga það til að yrkja þannig, að hægt er að túlka skáldskap þeirra alla- vega, út og suður. eyri áflæðarmáli, Stokkseyri séðfrájörðu og Stokkseyri séð afhimnum. Tónninn í ljóðunum er yfirleitt mannvinsamlegri og hlýlegri en áður hjá ísaki. Minna ber á upphrópunum, ádrepum og heimsósóma en fyrr, þó er skáldinu eitthvað uppsigað við vídeó- væðinguna. Meginyrkisefni bókarinnar er einmanaleiki. Fjalla allmörg ljóðanna beinlínis um einmanakennd og lukkast ísaki sums staðar vel að koma orðum að henni, til dæmis í eftirfarandi ljóði: Við öxl bensíndœlunnar Gleymdi leistunum, strokleðri og gítarnum °g viljandi gleymdi ég einmanaleikanum En hann gleymdi mér ekki og kom með rútunni -ekki þú Brimblús Þótt Stokkseyri sé nokkuð þunglyndisleg bók, er hún að mörgu leyti ekki óskemmtileg lesning, og skáldleg á köfl- um. Þar er að vísu lítt kveðið og margt mjög prósalegt. Einu ljóðanna, Stjörnu- tjörn, hirðir ísak ekki um að skipta í stuttlínur, heldur setur upp á eðlilegan hátt sem prósa. Hefði farið betur á því, að hann hefði gert svo með fleiri þeirra. Á einum stað, í ljóðinu Flóðmœlir, eimir eftir af uppsetningarkækjum í anda konkret-ljóðlistarinnar, sem ísak hefur beitt allmjög í fyrri bókum. Stokkseyri er heilsteypt bók að ytri búningi. Höfundur rammar hana inn með tveimur samstæðum ljóðum og skiptir henni síðan í þrjá kafla: Stokks- Það er óvænt og ágætlega til fundið hjá skáldinu að stilla einmana mannper- sónu upp við öxl bensíndælu, því fátt er nær miðju velheppnaðs nútímalífs en bíll og bensín. Og í þessu litla ljóði kem- ur gítarinn við sögu, en hann er eitt af leiðarstefjunum í bókinni, kominn í stað lírunnar hjá fyrri tíðar skáldum. Önnur meginstef bókarinnar eru himinninn og hafið, sem leiðir af sjálfu sér úr því að sögusviðið er sjávarpláss. Himinninn, líkur sjó, „fellur að og fellur að og fellur að". ísak hefur áður beitt því bragði að breyta mannlífinu í veröld fiska og slengja saman himni og hafi. Skáldið er að mörgu leyti á svipuðum slóðum og í næstsíðustu bók sinni, og má nýja bókin teljast beint framhald hennar. Endalausir orðaleikir kringum 126 TMM 1995:4
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132

x

Tímarit Máls og menningar

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.