Hugur - 01.06.2011, Blaðsíða 16

Hugur - 01.06.2011, Blaðsíða 16
14 Kristian Guttesen ræðir við Sigríði Þorgeirsdóttur að gleyma sér í hinu svokallaða þýska efnahagsundri á fyrstu árum og áratugum eftir stríðslok. Mér sjálfri fannst til fyrirmyndar þegar kennari eins ogTugendhat sýndi ábyrgð í verki með því að taka þátt í baráttu friðarhreyfingarinnar og fjöl- menningarhreyfingarinnar á níunda áratugnum. Eg hef alltaf verið hrifin af því að heimspekingar taki hlutverk sitt sem borgarar alvarlega. Og auðvitað hreifst ég af því hvernig Simone de Beauvoir og Jean-Paul Sartre voru öflugir þátt- takendur í opinberri umræðu, að þau voru ekki bara í þeoríunni, heldur litu á fræði, skáldskap og athafnir sem gagnvirkt samhengi. Svoleiðis heimspekilegt líf er tilraunastarfsemi. I samanburði við heimspekinám í Ameríku fannst mér heimspekinám í Þýska- landi vera í nánari tengslum við það sem er að gerast í samfélaginu. Háskólar í Ameríku komu mér oft fyrir sjónir eins og bleikt ský, handan við samfélag neyslu- hyggju og bisness-heims. Frábærar stofnanir þar sem frjáls hugsun á sér sterka málsvara, en mér virtist sem að intellektúalar í Evrópu væru virkari þátttakendur í samfélagslegri umræðu eða réttara sagt að í hinum evrópsku samfélögum sem ég hef kynnst væri meiri áhugi á röddum heimspekinga í opinberri umræðu. Þýskur kúltur er líka sérstakur að því leyti að heimspekileg hugsun á sér djúpar rætur þar. Maður gat átt von á að lenda á tali við ókunnugt fólk í neðanjarðarlestinni um eðli sannleikans. Erpetta ennpá svona? Hugsanlega hefur þróunin á undanförnum tveimur áratugum í akademískri heimspeki í Evrópu orðið sú að hún líkist meira því sem gerist í Ameríku. Fræði- mennska verður æ meiri vísindaiðnaður þar sem afköst eru metin á grundvelli staðla um birtingar í viðurkenndum fagtímaritum. Jafnframt hafa viðmið um hvað séu viðurkennd fræði þrengst. Innan heimspekinnar lýsir þetta sér í því að hugsun sem er ekki innan viðurkenndra meginstrauma á erfitt uppdráttar. Þessi þróun hefur ennfremur hugsanlega letjandi áhrif á þátttöku fræðimanna í opinberri umræðu vegna þess að, þeir eyða öllum kröftum sínum í að birta rann- sóknir á sínu sérsviði og hafa minni tíma til að tjá sig opinberlega um almenn málefni, líka vegna þess að þjónusta við samfélagið er ekki metin til vísindalegra verðleika. Hvað heimspekina sjálfa varðar hefur hún kannski af þessum sökum orðið fjarlægari samfélaginu. Meirihluti fræðimanna skrifar einkum fyrir aðra fræðimenn á sama sérsviði. Og hvernig birtistpetta pér? Alveg frá upphafi náms míns hefur mér virst margt í mínum reynslu- og líf- heimi ekki eiga tilvistarrétt í hefðbundinni heimspeki. Þær spurningar sem hafa brunnið á mér hafa oft komið annars staðar frá og ekki virst eiga þegnrétt innan þröngrar, akademískrar heimspeki. En á sama tíma hefur þessi pirringur einmitt verið drifafl mitt í heimspeki. Að hugsa heimspekilega um reynslu og viðhorf sem er haldið utan kanónunnar af ráðandi straumum innar heimspekinnar. Á
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144
Blaðsíða 145
Blaðsíða 146
Blaðsíða 147
Blaðsíða 148
Blaðsíða 149
Blaðsíða 150
Blaðsíða 151
Blaðsíða 152
Blaðsíða 153
Blaðsíða 154
Blaðsíða 155
Blaðsíða 156
Blaðsíða 157
Blaðsíða 158
Blaðsíða 159
Blaðsíða 160
Blaðsíða 161
Blaðsíða 162
Blaðsíða 163
Blaðsíða 164

x

Hugur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Hugur
https://timarit.is/publication/603

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.