Hugur - 01.06.2011, Blaðsíða 84

Hugur - 01.06.2011, Blaðsíða 84
82 Róbertjack j. skilyrði: Meira virði víðara sjónarhorns. Þegar almenna lýsingin á „ástarstiganum" er skoðuð kemur fram að sá sem hefur sig yfir líkamsstigið og kemst á stig sálna og lífshátta, metur líkamann minna en sálina og fagra lífshætti (2iob-c). Þá kemur einnig fram að vísindin á þriðja stiginu eru meira virði en það að dást að einum manni (líkama) eða einni iðju (lífshætti) (2iod). Loks kemur vel í ljós að markmið ástarinnar er fegurðin sjálf sem er fjórða stigið (2ioe) en hún er augsýnilega miklu meira virði en allt sem er á hinum stigunum fyrir neðan. Þannig vex mikilvægi hlutanna eftir því sem ofar dregur í „ástarstiganum". Hvað í þessu felst má útskýra þannig að verðmætið aukist þegar ofar dreg- ur vegna útvíkkunar sjónarhornsins bæði innan stiganna og einnig á milli stiga. Breytingin innan stiga er sérstaklega greinileg þegar talað er um líkamann, eins og áður var vikið að. Hér sést hvernig sjónarhornið víkkar frá hinu einstaka til hins almenna. Á líkamsstiginu er samt sem áður einungis horft á yfirborð líkama sem er í eðli sínu efnislegt og einfalt. Á næsta stigi sem kennt er við sálir og lífshætti bætist við tilfmning fyrir innra lifi líkamanna sem horft hefur verið á, eins og áður kom fram. Smám saman þroskast þessi skilningur yfir í meðvitund um samhengi þess sem líkamar með sálir framkvæma en þetta samhengi má kalla lífshætti. Yfirborðslegir líkamar og brotakenndar hreyfingar þeirra hafa nú öðlast dýpt. Á þriðja stiginu sem kennt er við vísindi er sýnin enn víkkuð út og niðurstaðan birtist í almennum sannindum, reglum og sértækum lögmálum sem gilda um alla líkama, allar sálir og alla lífshætti. Loks sameinast þetta allt í fegurðinni sjálfri sem vissulega virðist vera einhvers konar algleymisástand sem birtir í einu vet- fangi fegurð allra hluta og er því almennast allra stiganna um leið og það birtir einingu alls. 4. skilyrði: I réttri röð. Almenna lýsingin á „ástarstiganum" er full af orðum sem lýsa því að eitthvað sé nauðsynlegt og að eitt taki við af öðru.'3 Þannig er talað um að fyrst (7ip<BT0v) verði (8eT) að gera eitthvað ákveðið og næst (E7i£iTa) hljóti (5eí) maður að sjá eitt- hvað annað (2ioa-b). Þá hefur ferðin upp stigann endamark sem þarf að nálgast rétt og í réttri röð eins og kemur skýrt í ljós við lok leiðarinnar: „Maður sem notið hefur leiðsagnar svona langt í ástinni, hefur séð hið fagra rétt (ópGœcJ og í réttri röð (écpE^fj?) og hefur þegar tekið stefnuna á endamark (té^oc;) ástarinnar, mun skyndilega koma auga á eitthvað sem er í eðli sínu undursamleg fegurð." (2ioe)14 Það að fara í gegnum stigin í réttri röð er sem sagt forsenda þess að komast að markmiðinu sem er hið fagra sjálft og það er jafnframt í samræmi við fjórða skil- yrði stigskipts þroskamódels. Þrátt fyrir þetta hefur verið efast um að hvert stig sé nauðsynlegt fyrir stigið á eftir. Moravcsik segir til að mynda að slík nauðsyn fæli í sér þá fullyrðingu, sem honum virðist fráleit, að enginn geti kunnað að meta stærðfræðina án þess að hafa 13 Sbr. Blondell 2006:153-154. 14 Þýðingu Eyjólfs er hér lítillega hnikað til.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144
Blaðsíða 145
Blaðsíða 146
Blaðsíða 147
Blaðsíða 148
Blaðsíða 149
Blaðsíða 150
Blaðsíða 151
Blaðsíða 152
Blaðsíða 153
Blaðsíða 154
Blaðsíða 155
Blaðsíða 156
Blaðsíða 157
Blaðsíða 158
Blaðsíða 159
Blaðsíða 160
Blaðsíða 161
Blaðsíða 162
Blaðsíða 163
Blaðsíða 164

x

Hugur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Hugur
https://timarit.is/publication/603

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.