Hugur - 01.06.2011, Blaðsíða 108

Hugur - 01.06.2011, Blaðsíða 108
io6 Saren Kierkegaard að það, en hins vegar hefði ef til vill ekki hvaða prófessor sem er getað skrifað það. En að ritgerðin skuli vera í þeim búningi sem hún liggur fyrir í, er að minnsta kosti vel ígrundað, og sálfræðilega er það svo sannarlega við hæfi.Til er hátíðlegri stíll sem er svo hátíðlegur að hann hæfir ekki tilefninu og verður auðveldlega, þar eð hann er manni allt of tamur, orðin tóm. Að lokum vil ég aðeins árétta eitt sem er sjálfsagt óþarfi en ég hætti samt á það: í eitt skipti fyrir öll vil ég vekja athygli á því að í öllu þessu verki, eins og titillinn gefur til kynna, ber að skilja örvæntingu sem sóttina, ekki lækninguna. Slíkt er hið díalektíska eðli örvæntingarinnar. Þannig er það einnig á fræðimáli kristninnar að dauðinn táknar hina stærstu andlegu eymd og lækningin er samt bara að deyja, að skilja við. Inngangur „Þessi sótt er ekki banvæn" (Jóh. 11.4). Og samt beið Lasarus bana. Þegar læri- sveinarnir misskildu þessi orð sem Kristur bætti síðar við, „Lasarus, vinur okkar, er sofnaður. En nú fer ég að vekja hann" (11.n), sagði Hann hreint út „Lasarus er dáinn" (11.14). Lasarus er sem sagt dáinn, og samt var þessi sótt ekki banvæn. Hann var dáinn, og samt er þessi sótt ekki banvæn. Núna vitum við fyrir víst að Kristur hafði kraftaverkið í huga sem myndi láta samtímamenn hans „að svo miklu leyti sem þeir tryðu, sjá dýrð Guðs" (11.40), kraftaverkið sem Hann gerði á Lasarusi til að vekja hann frá dauðum, þannig að „þessi sótt" var ekki einungis ekki banvæn heldur, eins og Kristur sagði fyrir, „Guði til dýrðar til þess að Guðs sonur vegsamist hennar vegna" (11.40): ó, en meira að segja ef Kristur hefði ekki vakið Lasarus upp, þýðir það þrátt fyrir allt ekki að þessi sótt, dauðinn sjálfur, er ekki banvæn? Þegar Kristur gengur upp að gröfinni og kallar hárri röddu „Las- arus, kom út!" (11.43) er ljós.t aðpessi sótt er ekki banvæn! En ef Kristur hefði jafn- vel ekki sagt þetta - það eitt að Hann sem er „upprisan og lífið" (11.25) gengur UPP að gröfinni, er það ekki til marks um að þessi sótt er ekki banvæn: það að Kristur er til, er það ekki til marks um að þessi sótt sé ekki banvæn! Og hvað hefði það stoðað Lasarus að vera vakinn upp frá dauðum þegar hann að endingu verður að deyja - hvað hefði það stoðað Lasarus ef Hann væri ekki til, Hann sem fyrir hvern þann sem á Hann trúir er upprisan og lífið! Nei, ekki sökum þess að Lasarus var vakinn upp frá dauðum, það er ekki vegna þess sem segja má að pessi sótt sé ekki banvæn, heldur sökum þess að Hann er til, þess vegna er þessi sótt ekki banvæn. Því í mannlegum skilningi er dauðinn það síðasta af öllu, og í mannlegum skiln- ingi er aðeins von svo lengi sem er líf. En frá sjónarhóli kristninnar er dauðinn engan veginn það síðasta af öllu, einnig hann er aðeins lítill viðburður innan þess sem allt er, eilíft líf. Og frá sjónarhóli kristninnar felst í dauðanum óendanlega meiri von en þegar í mannlegum skilningi er ekki bara um einbert líf að ræða heldur þetta líf á hátindi heilbrigðis og krafta. Þannig að frá sjónarhóli kristninnar er jafnvel dauðinn ekki „sóttin banvæna", og þaðan af síður allt það sem kallast jarðneskar og stundlegar þjáningar, neyð,
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144
Blaðsíða 145
Blaðsíða 146
Blaðsíða 147
Blaðsíða 148
Blaðsíða 149
Blaðsíða 150
Blaðsíða 151
Blaðsíða 152
Blaðsíða 153
Blaðsíða 154
Blaðsíða 155
Blaðsíða 156
Blaðsíða 157
Blaðsíða 158
Blaðsíða 159
Blaðsíða 160
Blaðsíða 161
Blaðsíða 162
Blaðsíða 163
Blaðsíða 164

x

Hugur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Hugur
https://timarit.is/publication/603

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.