Uppeldi og menntun - 16.02.2007, Blaðsíða 10

Uppeldi og menntun - 16.02.2007, Blaðsíða 10
?OFSALEGA ERF I T T OG ROSALEGA GAMAN? 10 Gonzales og Sosa (1993) vekja athygli á að margir kennarar yfirgefi starfsvettvang sinn eftir mjög stuttan tíma, þeim finnist aðstæðurnar í skólunum engan veginn upp- fylla þær væntingar sem þeir höfðu, svo virðist sem skólaumhverfið taki þeim ekki sem nýliðum og oft sé lítið um stuðning. Einnig er talið að margs konar áreiti, skortur á sjálfstrausti, vonbrigði, einangrun og togstreita milli einkalífs og faglegs starfs valdi nýjum kennurum oft og tíðum miklum áhyggjum og geti orðið til þess að margir efnilegir einstaklingar hverfi frá kennslu eftir stuttan tíma (Gold, 1996; Brooks, 1999). Í rannsókninni sem þessi grein er byggð á var leitað svara við spurningunni um það hvernig nýbrautskráðir grunnskólakennarar upplifi fyrsta starfsár sitt í kennslu. Um- fjöllun greinarinnar takmarkast við tvo þætti af fimm úr niðurstöðum rannsóknarinnar, annars vegar væntingar til starfsins og hins vegar kennsluna ? veruleikann á vettvangi. FRÆÐILEGUR BAKGRUNNUR Í skrifum sínum um kennarastarfið fjallar Esteve (2000) um þann mun sem er á kenn- arastarfinu nú og fyrir tuttugu árum. Hann bendir á að kennarar þurfi nú að sinna öll- um nemendum, óháð námslegri eða félagslegri hæfni þeirra. Enn fremur telur hann að kennarar þurfi, frekar en áður, að takast á við marga hluti utan kennslunnar sjálfrar sem hafa áhrif á starf þeirra og nefnir þar meðal annars tækniframfarir, fjölmenning- arleg þjóðfélög, stanslausa dóma almennings um störf kennara, kröfur um sveigjanlega kennsluhætti og skort á fullnægjandi kennslugögnum í skólunum til að mæta breyttum kennsluháttum. Hann telur að alltaf sé verið að krefja kennara um meiri ábyrgð í starfi og að sú ábyrgð beinist að mörgu öðru en því að efla vitsmunaþroska nemenda. Framangreint styður staðhæfingar Hargreaves og Fullan (2000) sem segja þann tíma liðinn að nægjanlegt sé fyrir kennara að vera áhugasamir og þekkja vel efnið sem þeir kenni, kennarinn sem handverksmaður dugi ekki lengur til að fullnægja þeim kröfum sem nú séu gerðar til stéttarinnar. Kennarar þurfi nú að vinna í fjölmenningarlegu samfélagi nemenda með ólíkar skoðanir og þarfir. Ný tækni, svo sem tölvutækni þar sem Vefurinn og nýting hans til náms sem kennslu er ærið fyrirferðarmikill, valdi því að kennarar þurfi að kynna sér margvíslegar nýjar kennsluaðferðir og læra að beita þeim. Af öllu þessu leiðir að nýliða í kennslu bíður væntanlega til muna flóknara og að mörgu leyti kröfuharðara starf en fyrirrennara þeirra. Rannsóknir Moir (1999) á bandarískum nýliðum í kennslu benda til þess að kennari gangi í gegnum ákveðin tilfinningatímabil á starfsþroskaferli sínum á fyrsta starfsári. Moir skilgreinir sex slík tímabil en telur þó að hver og einn fari með ólíkum hætti í gegnum hvert tímabil. Hún segir að fyrsta tímabilið hefjist strax þegar námslok nálg- ast og það einkennist af spennu og kvíðablandinni óþreyju eftir því að takast á við nýtt starf. Hinn verðandi kennari sé fullur væntinga um að geta látið gott af sér leiða og hafi ákveðnar hugmyndir um eigin frammistöðu. Moir telur að sú spenna og eft- irvænting sem fylgir þessu tímabili fleyti nýja kennaranum oft yfir fyrstu vikurnar. Þetta tímabil kallar hún eftirvæntingu (anticipation). Þá tekur við tímabil sem hún kallar að halda velli (survival). Það einkennist af yfirþyrmandi vinnu og öllu því sem
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144
Blaðsíða 145
Blaðsíða 146
Blaðsíða 147
Blaðsíða 148
Blaðsíða 149
Blaðsíða 150
Blaðsíða 151
Blaðsíða 152
Blaðsíða 153
Blaðsíða 154
Blaðsíða 155
Blaðsíða 156
Blaðsíða 157
Blaðsíða 158
Blaðsíða 159
Blaðsíða 160
Blaðsíða 161
Blaðsíða 162
Blaðsíða 163
Blaðsíða 164
Blaðsíða 165
Blaðsíða 166
Blaðsíða 167
Blaðsíða 168
Blaðsíða 169
Blaðsíða 170
Blaðsíða 171
Blaðsíða 172
Blaðsíða 173
Blaðsíða 174
Blaðsíða 175
Blaðsíða 176
Blaðsíða 177
Blaðsíða 178
Blaðsíða 179
Blaðsíða 180
Blaðsíða 181
Blaðsíða 182
Blaðsíða 183
Blaðsíða 184
Blaðsíða 185
Blaðsíða 186
Blaðsíða 187
Blaðsíða 188
Blaðsíða 189
Blaðsíða 190
Blaðsíða 191
Blaðsíða 192
Blaðsíða 193
Blaðsíða 194
Blaðsíða 195
Blaðsíða 196
Blaðsíða 197
Blaðsíða 198
Blaðsíða 199
Blaðsíða 200
Blaðsíða 201
Blaðsíða 202