Uppeldi og menntun - 16.02.2007, Blaðsíða 60

Uppeldi og menntun - 16.02.2007, Blaðsíða 60
60 NÁMSMAT Í HÖNDUM KENNARA Á níunda áratugnum var gert ráð fyrir að í grunnskólum yrði lögð aukin áhersla á námsmat sem byggðist á fleiri aðferðum en prófum og gefnar voru út leiðbein- ingar um víðtækara námsmat. Stefnt var að því að taka meira tillit til eðlis og þarfa sérhvers nemanda og leggja áherslu á sjálft námsferlið (Ingvar Sigurgeirsson, 1999; Ólafur Proppé, 1999). Að baki þeirri hugmyndafræði er að góð kennsla geri meira en að veita upplýsingar, að kennsla eigi að hvetja nemendur til virkrar þátttöku í nám- inu og hjálpa þeim að setja nýtt efni í samhengi við þá þekkingu sem þeir hafa fyrir (McMillan og Workman, 1998). Reikna verður með að flestir sem taka að sér kennslu hafi góða fagþekkingu. Í því ljósi er umhugsunarvert hvort kennara skorti þekkingu á námsmati og matsaðferð- um (McMillan og Workman, 1998). Í raun er erfitt að finna einhverja eina skýringu á ákvörðun kennara um námsmat. McMillan og Nash (2000) telja að kennarar eigi oftast í erfiðleikum með að útskýra ákvörðun sína um matsaðferðir eða af hverju þeir byggja einkunnir á öðrum þáttum en námsárangri, sérstaklega ef þeir hafa kennt lengi. Líklegt er að erfiðleikar kennara felist í að skólar hafi ekki skilgreint nægjanlega vel hlutverk og uppbyggingu námsmats í skólastarfinu. Að framkvæmd námsmats sé undir kennurum komið af því að stefna skóla í námsmati er óljós. Vera má að ástæður þess að skólar hafi ekki stefnt að fjölbreyttu námsmati tengist annars vegar viðhorfum kennara og hins vegar óöryggi eða andstöðu þeirra við breytingastarf. Líklegt er að kennarar verði óöruggir þegar þeir þurfa að takast á við breytta áherslu í námsmati og tileinka sér ný vinnubrögð sem tengjast því. Að mati Black og Wiliam (1998) leggja skólar of mikla áherslu á einkunnir frekar en að veita kennurum ráðgjöf um námsmat. Þess vegna er brýnt að breyta viðhorfum og samskiptum kennara og efla fræðslu um fjölbreytt námsmat í skólastarfi. Þá má velta fyrir sér hvort lesa megi úr svörun þátttakenda eitthvert óöryggi við framkvæmd námsmats þar sem ábyrgðin á matinu hvílir á kennaranum. Af niðurstöð- um að dæma virðist stefna skólanna einungis gera ráð fyrir að upplýsingum úr matinu sé komið á framfæri við lok anna og þá tekið fram hvernig vitnisburður skuli settur fram. Mun síður virðast skólar hafa mótað sér stefnu í matsaðferðum, en það kemur heim og saman við niðurstöðu Stiggins og Conklin (1992) sem segja að þó að yfirvöld eða skólar hafi mótaða stefnu séu kennarar lítt meðvitaðir um hana og enda þótt þeir séu meðvitaðir um stefnuna horfi þeir fram hjá henni. Kennarar hafi talsvert sjálfstæði í námsmati og telja þau að stefna skóla í námsmati geri einungis ráð fyrir hvernig og hvenær upplýsingum úr matinu er miðlað til nemenda. Niðurstöður þeirra og rann- sóknarinnar eru því á sama veg og hjá Jóhönnu Þ. Ingimarsdóttur (2000), en hún segir að myndlistarkennarar hafi komið á eigin kerfi við að meta vinnu nemenda og að áhrif stefnu skóla á námsmat séu helst þau hvort upplýsingar eru settar fram í tölum, bókstöfum eða umsagnir gefnar. Niðurstöður sýna að svarendur nota þessar aðferðir til að birta nemendum niðurstöður úr námsmati sínu. Afstaða þátttakenda rannsóknarinnar er mjög afgerandi til þess að nemendum sé ljóst hvað lagt sé til grundvallar námsmatinu og einkunnagjöf við annarlok virðist í samræmi við matsaðferðir og áherslur svarenda í kennslu. Niðurstöður benda til þess að í annarlok fái flestir nemendur einkunnir byggðar á lokaprófum og að hluti þeirra
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144
Blaðsíða 145
Blaðsíða 146
Blaðsíða 147
Blaðsíða 148
Blaðsíða 149
Blaðsíða 150
Blaðsíða 151
Blaðsíða 152
Blaðsíða 153
Blaðsíða 154
Blaðsíða 155
Blaðsíða 156
Blaðsíða 157
Blaðsíða 158
Blaðsíða 159
Blaðsíða 160
Blaðsíða 161
Blaðsíða 162
Blaðsíða 163
Blaðsíða 164
Blaðsíða 165
Blaðsíða 166
Blaðsíða 167
Blaðsíða 168
Blaðsíða 169
Blaðsíða 170
Blaðsíða 171
Blaðsíða 172
Blaðsíða 173
Blaðsíða 174
Blaðsíða 175
Blaðsíða 176
Blaðsíða 177
Blaðsíða 178
Blaðsíða 179
Blaðsíða 180
Blaðsíða 181
Blaðsíða 182
Blaðsíða 183
Blaðsíða 184
Blaðsíða 185
Blaðsíða 186
Blaðsíða 187
Blaðsíða 188
Blaðsíða 189
Blaðsíða 190
Blaðsíða 191
Blaðsíða 192
Blaðsíða 193
Blaðsíða 194
Blaðsíða 195
Blaðsíða 196
Blaðsíða 197
Blaðsíða 198
Blaðsíða 199
Blaðsíða 200
Blaðsíða 201
Blaðsíða 202