Uppeldi og menntun - 16.02.2007, Blaðsíða 11

Uppeldi og menntun - 16.02.2007, Blaðsíða 11
MAR ÍA STE INGR ÍMSDÓTT I R 11 nýliðinn þarf að læra á stuttum tíma en þrátt fyrir mikið álag og þreytu geti hann sýnt áhuga á að gera vel. Þriðja tímabilið nefnir Moir vonbrigði (disillusionment). Þá fer vinnuálagið að hafa áhrif á nýliðann; honum finnast skuldbindingar of miklar og hlutirnir ekki ganga eins og væntingar hans stóðu til. Óöryggi um eigin framgang og metnað gerir vart við sig og leiðir jafnvel til lægra sjálfsmats og efa um eigið ágæti. Tímabil sem algengt er að hefjist í janúar, eftir jólafrí, kallar Moir að eflast á ný (rejuvenation). Þá kviknar nýr neisti hjá nýliðum og þeir líta af meiri skilningi og raunsæi á starfið. Þeir hafa líka öðlast aukið öryggi og færni til að takast á við verk- efnið og ýmsa þætti sem tengjast því. Moir segir að á þessu tímabili fari nýliðarnir að huga meira en áður að námskránni, kennsluaðferðum og skipulagi kennslunnar til lengri tíma. Þegar líður að því að skólaári ljúki hefst tímabil íhugunar (reflection) þar sem nýju kennararnir horfa til liðins tíma og meta hvað gekk vel og hvað gekk miður. Þeir fara að líta til framtíðar og gera áætlanir um næsta skólaár. Þar með hefst tímabil, líkt hinu fyrsta, þar sem þeir fara að gera sér væntingar til starfsins á ný (sjá mynd 1). Mynd 1 ? Tilfinningatímabil kennara á fyrsta starfsári (Moir 1999:21). Verðandi kennarar gera sér ákveðnar hugmyndir um það hvernig starfið verði og iðulega eru þær ekki á rökum reistar. Þeim hættir til að sjá hlutverk kennarans í hill- ingum og eiga sér oft fyrirmyndir frá eigin skólagöngu. Margir ganga inn í starfið með löngun til og áhuga á að hafa áhrif á gang mála, jafnvel að geta mótað framtíðina með vinnu sinni sem kennarar (Moir, 1999). Schriever (1999) segir að smátt og smátt renni það upp fyrir hinum nýja kennara hver raunveruleiki starfsins sé. Ábyrgðin sem í því felist og glíman við kennsluna valdi honum áhyggjum og öll sú kunnátta og færni sem hann þarf að standa skil á fari að íþyngja honum. Hjá Hallford (1999) koma fram svipaðar hugmyndir um starfsþroska nýrra kenn- ara og hjá Moir. Hann byggir umfjöllun sína á Fuller frá 1969, sem álítur að nýliðar í kennslu gangi í gegnum nokkur stig í starfsþroskaferlinu. Hallford segir að í fyrstu hafi nýliðinn áhyggjur af sjálfum sér, en því næst hugleiði hann faglegar væntingar og reyni að sætta sig við hlutina eins og þeir eru. Hann hugsi um eigin hæfni í starfi, samband sitt við nemendur, hafi áhyggjur af námsþörfum nemenda og að lokum nái hann því stigi að hann vilji hafa áhrif til góðs á nám nemenda sinna. Alls ekki sé víst að allir nýir kennarar upplifi þessi tímabil á fyrsta starfsári. Það skipti máli hvernig vinnustaðurinn taki á móti þeim. Ágúst Sept. Okt. Nóv. Des. Jan. Feb. Mars Apríl Maí Júní Júlí Eftirvænting Að halda velli Vonbrigði Að eflast á ný Íhugun Eftirvænting
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144
Blaðsíða 145
Blaðsíða 146
Blaðsíða 147
Blaðsíða 148
Blaðsíða 149
Blaðsíða 150
Blaðsíða 151
Blaðsíða 152
Blaðsíða 153
Blaðsíða 154
Blaðsíða 155
Blaðsíða 156
Blaðsíða 157
Blaðsíða 158
Blaðsíða 159
Blaðsíða 160
Blaðsíða 161
Blaðsíða 162
Blaðsíða 163
Blaðsíða 164
Blaðsíða 165
Blaðsíða 166
Blaðsíða 167
Blaðsíða 168
Blaðsíða 169
Blaðsíða 170
Blaðsíða 171
Blaðsíða 172
Blaðsíða 173
Blaðsíða 174
Blaðsíða 175
Blaðsíða 176
Blaðsíða 177
Blaðsíða 178
Blaðsíða 179
Blaðsíða 180
Blaðsíða 181
Blaðsíða 182
Blaðsíða 183
Blaðsíða 184
Blaðsíða 185
Blaðsíða 186
Blaðsíða 187
Blaðsíða 188
Blaðsíða 189
Blaðsíða 190
Blaðsíða 191
Blaðsíða 192
Blaðsíða 193
Blaðsíða 194
Blaðsíða 195
Blaðsíða 196
Blaðsíða 197
Blaðsíða 198
Blaðsíða 199
Blaðsíða 200
Blaðsíða 201
Blaðsíða 202