Uppeldi og menntun - 16.02.2007, Blaðsíða 194

Uppeldi og menntun - 16.02.2007, Blaðsíða 194
194 ég mjög af þessari nýju sýn á nemendur og nám og gerði hana að megininntaki í nám- skeiðinu Kennslufræði raungreina. Hún: Og hvernig tóku nemendur þínir þessu? Ég: Vel! Þeir virtust álíka heillaðir af hugsmíðahyggju og ég. Sumir urðu meira að segja hugfangnir af henni og strengdu þess heit að þeir myndu kenna eftir þeim nótum sem hún setur ? það yrði að ganga út frá nemendum, gefa þeim færi á að orða hugmyndir sínar, prófa þær í verki og ræða þær við aðra. Hún: Gekk það eftir, ég meina: urðu þeir svona hugsmíðakennarar? Ég: Að því er ég best veit: Nei! Málið er, sjáðu, að þegar ég fór að fylgjast með þeim í kennslu var engu líkara en að þeir hefðu alveg snúið við blaðinu miðað við það sem við vorum að tala um í námskeiðinu. Þar lögðum við áherslu á að vinna út frá nem- endum, gefa þeim tækifæri til að viðra hugmyndir sínar og ræða þær. Það sem ég sá hins vegar, þegar ég kom í heimsókn til þeirra í æfingakennslu, var býsna hefðbundin kennsla. Þarna stóðu þeir og töluðu og töluðu og virtust hafa gleymt flestu af því sem við höfðum verið að ræða og fyrirheitum okkar um nýja og betri tíð í raungreina- kennslu. Hún: Kom þetta þér á óvart? Ég: Bæði já og nei. Til að byrja með, þegar ég var að meðtaka þessa nýju hugsun, bjóst ég við að sjá kraftaverk, að nemarnir mínir, heillaðir af hugsmíðahyggju, væru að spila eftir nótum hugsmíðahyggjunnar í skólastofunni. Síðar áttaði ég mig á því að það er gjarnan langt milli orðs og æðis, milli þess sem við tölum um og þess sem við praktíserum. Það þarf oft mikið til að hugmynd verði að veruleika. Engu að síður varð ég fyrir nokkrum vonbrigðum. Mér fannst hugsmíðahyggjan svo sannfærandi. Hún opnaði mér algerlega nýja sýn á nám og kennslu: að málið væri ekki að fylla nem- endur af staðreyndum og kenningum heldur að hjálpa þeim að þróa hugmyndir sínar og hugsunarmáta; vinna út frá þeim. Mér fannst einhvern veginn að allir myndu taka þessari nýju sýn opnum örmum og þess yrði ekki langt að bíða að raungreinakennsla í skólum á Íslandi tæki stakkaskiptum. Svo varð ekki. Hún: En hvað með þig? Nú varst þú sjálfur að kenna efnafræði í framhaldsskóla á þessum tíma. Breyttir þú þínum starfsháttum? Fórst þú sjálfur að spila eftir þessum nótum hugsmíðahyggjunnar eins og þú orðar það? Ég: Já og nei. Ákafamaður sem ég var í þá daga hófst ég strax handa við að prófa nýju hugmyndafræðina í starfi. Í staðinn fyrir að tala sífellt yfir nemendum og líta á þá sem viðtakendur fór ég nú að tala við þá og forvitnast um hvað þeir væru að hugsa. Mér er til að mynda minnisstætt að þegar ég fór að kenna hópi nemenda um andrúmsloft byrjaði ég ekki á því að útlista fyrir þeim hvað loft væri (eins og ég var vanur) heldur spurði ég þá hvað loft væri í þeirra huga. Þetta fannst þeim, held ég, und- arlegt athæfi af minni hálfu. Ég var ekki búinn að kenna þeim þetta! Þeir höfðu vanist því að vera spurðir eftir á - að fyrst væri þeim kennt efnið og síðan kæmi kennarinn með spurningar, svona til athuga hvort þeir hefðu ?náð þessu?. Tilgangurinn af minni hálfu var sá að fá þá til að skoða sinn eigin rann, átta sig á því hvaða hugmyndir þeir hefðu sjálfir gert sér um loft ? kortleggja upphafsstöðu þeirra ef svo má að orði komast. Venjulega erum við svo upptekin af því að kenna, koma þekkingunni til skila, að við V IÐHORF
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144
Blaðsíða 145
Blaðsíða 146
Blaðsíða 147
Blaðsíða 148
Blaðsíða 149
Blaðsíða 150
Blaðsíða 151
Blaðsíða 152
Blaðsíða 153
Blaðsíða 154
Blaðsíða 155
Blaðsíða 156
Blaðsíða 157
Blaðsíða 158
Blaðsíða 159
Blaðsíða 160
Blaðsíða 161
Blaðsíða 162
Blaðsíða 163
Blaðsíða 164
Blaðsíða 165
Blaðsíða 166
Blaðsíða 167
Blaðsíða 168
Blaðsíða 169
Blaðsíða 170
Blaðsíða 171
Blaðsíða 172
Blaðsíða 173
Blaðsíða 174
Blaðsíða 175
Blaðsíða 176
Blaðsíða 177
Blaðsíða 178
Blaðsíða 179
Blaðsíða 180
Blaðsíða 181
Blaðsíða 182
Blaðsíða 183
Blaðsíða 184
Blaðsíða 185
Blaðsíða 186
Blaðsíða 187
Blaðsíða 188
Blaðsíða 189
Blaðsíða 190
Blaðsíða 191
Blaðsíða 192
Blaðsíða 193
Blaðsíða 194
Blaðsíða 195
Blaðsíða 196
Blaðsíða 197
Blaðsíða 198
Blaðsíða 199
Blaðsíða 200
Blaðsíða 201
Blaðsíða 202