Úrval - 01.12.1944, Side 5

Úrval - 01.12.1944, Side 5
JÓLAFÓRNIR 3 stígur til himna eins og sam- felldur söngur fagnandi hjartna. Jólahelgin færist nær. Dökk- hrynjaðar hersveitir nætur- skugganna ryðjast fram úr austri. Tíminn styttist, og ann- ríkið vex, uœferðin magnast, og dynurinn eykst. Loks slær öllu í þögn. Heið- skír vetrarnótt meginlandsins hvílir hljóð og kyrr yfir borg- um og eyðimerkurhreysum. Ös- in er horfin af strætum borg- anna. En póstarnir skunda um allar götur, kíyf jaðir bréfum og jólaspjöldum, smágjöfum og glaðningum. Inni í húsunum er jólunum fagnað í mat og drykk. Borðin eru hlaðin krásum, og drykk- irnir freyða. Menn skiptast á gjöfum og jólaóskum. Það er kveikt á jólatrjánum, stjörnurn- ar sindra í liminu, og greinarn- ar svigna undir gjöfunum. Eftir- vænting barnanna og hrifning vex. Hlátrarnir óma, það birtir í augunum. Nú nálgast hin þráða stund, sem lætur rætast svo margar vonir og svo gaml- ar í barnsævinni. Jólin eru dýrðleg stund í lífi þeirra, sem enn eiga gleði hjarta síns. Og hvað sem öðru líður, leitast all- ir við að hrinda opnum öllum hliðum, svo að birtan geti streymt yfir líf barnanna öllum megin frá, svo hlátrar þeirra ómi, svo að þau fegri lífið. Þau eru vonir mannanna. Borgirnar hljóðna. Menn fagna sig þreytta. Engill svefns- ins fer yfir og innsiglar augu mannanna, þau, sem eru björt og brosmild, og einnig hin, sem kunna að vera döpur og tár- stokkin. Munu þeir vera margir, sem í vinasamfagnaðinum við Ijósadýrð, auð, alisnægtir og fegurð hafa hugsað til brautar- varðanna í eyðimörkinni miklu ? í kofunum þar er jólanóttin eins tómleg og allar aðrar nætur. Þeir hafa haldið lífæð landsins sláandi, svo jólavonir þjóðarinn- ar fái rætzt. Sjálfir eiga þeir engar jólavonir. Þeir eiga að- eins í vændum þráða hvíld eftir slitvinnu dagsins. Utan dyra bíður skyldan, sem leiðir þá til verks snemma næsta morgun, meðan aðrir sofa og hvílast eftir jólanæturfagnaðinn. Þess- ir þögulu, stritandimennogaðr- ír þeirra líkar bera svo mikið af þunga mannlífsins. Fyrir því er oft bjart og fagurt í mannheim- um, að þessir menn halda áfram að strita, og að bjarma verpur þaðan, sem trúmennskan reisir
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116
Side 117
Side 118
Side 119
Side 120
Side 121
Side 122
Side 123
Side 124
Side 125
Side 126
Side 127
Side 128
Side 129
Side 130
Side 131
Side 132

x

Úrval

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.